Ο Μόνος Αληθινός Θεός Φανερώθηκε με Σάρκα
Συγγραφή: Βασιίλης Ζαφείρογλου (Νοέμβριος 27, 2020)



 

Η Αγία γραφή μιλάει μόνο για  μία Θεϊκή Οντότητα

Η Αγία γραφή μιλάει μόνο για  μία Θεϊκή Οντότητα και για τη μορφή Της, δηλαδή την εικόνα του αόρατου Θεού που είναι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.

«Όσο, λοιπόν, για το αν θα τρώει κάποιος ειδωλόθυτα, ξέρουμε ότι το είδωλο [δεν είναι] τίποτε μέσα στον κόσμο, και ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος Θεός παρά μονάχα ένας. Επειδή, αν και υπάρχουν οι λεγόμενοι θεοί, είτε στον ουρανό είτε επάνω στη γη· (καθώς και υπάρχουν πολλοί θεοί, και πολλοί κύριοι)·  αλλά, σε μας [υπάρχει]  ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίο [προέρχονται] τα πάντα, κι εμείς σ' αυτόν· και ένας Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, διαμέσου τού οποίου [έγιναν] τα πάντα, κι εμείς διαμέσου αυτού.» (1Κορ. 8:4-6 [Φίλος])

«φροντίζοντας με ζήλο να διατηρείτε την ενότητα του Πνεύματος διαμέσου τού συνδέσμου τής ειρήνης. Ένα σώμα και ένα Πνεύμα, όπως και προσκληθήκατε με μία ελπίδα τής πρόσκλησής σας· ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα· ένας Θεός και Πατέρας όλων, αυτός που είναι επάνω απ' όλους, και διαμέσου όλων, και μέσα σε όλους εσάς.» (Εφ. 4:3-6 [Φίλος])

Από τα παραπάνω εδάφια φαίνεται πολύ καθαρά ότι υπάρχει Μόνο Ένας Ύψιστος Θεός, ο Πατέρας. Δεν υπάρχει Ένας μεγάλος Θεός και ένας μικρός θεός. Αυτό είναι ειδωλολατρία και έχει τις ρίζες του στο γνωστικισμό.

«τι σ ε κριος ψιστος π πσαν τν γν σφδρα περυψθης πρ πντας τος θεος.» (Ψαλμ. 96:9, Ο΄)

 

«κα γντωσαν τι νομ σοι κριος σ μνος ψιστος π πσαν τν γν.» (Ψαλμ. 82:19, Ο΄)

 

Οι πιστοί των ημερών του Παύλου προσδοκούσαν την επιφάνεια αυτού του Μεγάλου θεού στις έσχατες ημέρες του αιώνα της Παλαιάς Διαθήκης.               

«προσμένοντας τη μακάρια ελπίδα, και την επιφάνεια της δόξας του Μεγάλου Θεού και σωτήρα μας Ιησού· ο οποίος έδωσε τον εαυτό του για χάρη μας, για να μας λυτρώσει από κάθε ανομία, και να μας καθαρίσει για τον εαυτό του λαόν εκλεκτό, ζηλωτήν καλών έργων.» (Τίτ. 2:13-14 [Φίλος])

Τώρα όσον αφορά το μυστήριο της Ευσεβείας θα 'θελα να το δούμε ολόκληρο από το αρχαίο κείμενο για να δούμε τι ακριβώς λέει και εάν αλλάζει το νόημα και με τις δύο εκδοχές με βάση τα αρχαία χειρόγραφα.

«ἐὰν δ βραδύνω, να εδς πς δε εν οίκω θεού ναστρέφεσθαι, ήτις έστιν Εκκλησία Θεού Ζώντος, στλος κα δραίωμα τς ληθείας· κα μολογουμένως μέγα στν τ τς εσεβείας μυστήριον· ΟΣ φανερώθη ν σαρκί, δικαιώθη ν πνεύματι, φθη γγέλοις, κηρύχθη ν θνεσιν, πιστεύθη ν κόσμ, νελήμφθη ν δόξ.» (1Τιμ. 3:15-16 [SBLGNT])

Υπάρχει και η άλλη εκδοχή χειρόγραφου που δεν είναι και η πιο έγκυρη όπου αντί για ΟΣ έχει τη λέξη ΘΕΟΣ  η οποία όμως δεν απέχει από την αλήθεια.

Παραδεχόμενοι  λοιπόν ότι σωστά το κείμενο λέει ΟΣ (δηλαδή ο οποίος) που είναι επεξήγηση στα όσα γράφει προηγουμένως ο Παύλος «να εδς πς δε εν οίκω Θεού ναστρέφεσθαι, ήτις έστιν Εκκλησία Θεού Ζώντος». Επομένως το ΟΣ αναφέρεται στον Θεό τον Ζώντα ή πιο απλά στον Ζωντανό Θεό. Άρα πολύ σωστά καταλαβαίνουμε ότι ο Ζωντανός Θεός φανερώθηκε με σάρκα και όχι κάποιο άλλο πρόσωπο. Αυτός είναι ο Μόνος Ζων δηλαδή Ο Μόνος Αθάνατος.

 «σπερ γρ ο Πατήρ έχει ζωήν εν εαυτώ, οτως κα τω υιώ έδωκεν ζωήν έχειν εν εαυτώ·» (Ιωάν. 5:26 [SBLGNT])

Στην A΄ επιστολή του Ιωάννη φαίνεται πολύ καθαρά ότι ο Θεός Πατέρας ο Ίδιος φανερώθηκε σαν Υιός Θεού για να σηκώσει τις αμαρτίες μας.

«Δέστε τι είδους αγάπη έδωσε σε μας ο Πατέρας, ώστε να ονομαστούμε παιδιά του Θεού. Γι' αυτό ο κόσμος δεν μας γνωρίζει, επειδή δεν γνώρισε ΑΥΤΟΝ.

Αγαπητοί, τώρα είμαστε παιδιά του Θεού· κι ακόμα δεν φανερώθηκε τι πρόκειται να είμαστε· γνωρίζουμε, όμως, ότι, όταν φανερωθεί (ο Πατέρας), θα είμαστε όμοιοι μ΄αυτόν· επειδή θα τον δούμε καθώς είναι.

Και καθένας που έχει αυτή την ελπίδα επάνω Σ΄ΑΥΤΟΝ, αγνίζει τον εαυτό του, όπως ΕΚΕΙΝΟΣ είναι αγνός. Καθένας που πράττει την αμαρτία, πράττει και την ανομία· επειδή, η αμαρτία είναι η ανομία.

Και γνωρίζετε ότι εκείνος φανερώθηκε (ο Πατέρας) για να σηκώσει τις αμαρτίες μας· και σ' αυτόν αμαρτία δεν υπάρχει. Καθένας ο οποίος μένει σ' αυτόν, δεν αμαρτάνει· καθένας που αμαρτάνει δεν τον είδε ούτε τον γνώρισε.» (1Ιωάν. 3:1-6 [Φίλος])

«Αυτός που πράττει την αμαρτία είναι από τον διάβολο, επειδή ο διάβολος απαρχής αμαρτάνει. Γι' αυτό φανερώθηκε ο Υιός τού Θεού, για να καταστρέψει τα έργα τού διαβόλου. Καθένας που έχει γεννηθεί από τον Θεό, δεν πράττει αμαρτία, για τον λόγο ότι δικό του σπέρμα μένει μέσα σ' αυτόν, και δεν μπορεί να αμαρτάνει, επειδή γεννήθηκε από τον Θεό.» (1Ιωάν. 3:8-9 [Φίλος])

 

Το βιβλίο της Αποκάλυψης αποκαλύπτει ποιος είναι πραγματικά ο Ιησούς.

«Κα τε εδον ατόν, πεσα πρς τος πόδας ατο ς νεκρός· κα θηκεν τν δεξιν ατο π’ μ λέγων·  Μ φοβο·  Εγώ Ειμί ο Πρώτος και ο Έσχατος, κα  ο Ζων— κα εγενόμην νεκρός κα ιδού Ζων ειμί ες τος αἰῶνας τν αώνων— κα χω τς κλες το θανάτου κα το δου.» (Αποκ. 1:17-18 [SBLGNT])

Ο Ζων  είναι ο Μόνος Αληθινός Θεός και Πατέρας. ο Θεός όμως είναι Πνεύμα και Ζωή και ήταν αδύνατο να πεθάνει. Μέσα από την αγάπη Του και την σοφία Του προετοίμασε ότι καλύτερο για την σωτηρία  όλου του κόσμου. Ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα σαν Υιός Ανθρώπου και «παραδόθηκε για τα παραπτώματά μας και αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας». (Ρωμ. 4:25)

 

Στο τέλος του βιβλίου της Αποκάλυψης βλέπουμε ότι στη Νέα Ιερουσαλήμ υπάρχει μόνο Ένας Ναός και Μόνο Ένας θρόνος.  Στο Θρόνο λατρεύεται Μόνο Ένα Πρόσωπο και μόνο ένα Όνομα το Όνομα του Ιησού.

«Κα ναν οκ εδον ν ατ, ο γαρ Κύριος, ο Θεός, ο Παντοκράτωρ, νας ατς στιν, κα το Αρνίον. κα πόλις ο χρείαν χει το λίου οδ τς σελήνης, να φαίνωσιν ατ, η γαρ Δόξα του Θεού φώτισεν ατήν, κα ο λύχνος αυτής το Αρνίον.» (Αποκ. 21:22-23 [SBLGNT])

«κα πν κατάθεμα οκ σται τι. κα ο θρόνος του Θεού και του Αρνίου ν ατ σται, κα οι δούλοι Αυτού  λατρεύσουσιν Αυτώ, κα ψονται το πρόσωπον Αυτού, κα Όνομα Αυτού (Ιησούς) π τν μετώπων ατν.» (Αποκ. 22:3-4 [SBLGNT])

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι το Αρνίο που ήρθε για να μας φανερώσει το Θεό και Πατέρα. Στο θρόνο κάθεται ο Θεός και Πατέρας και το Αρνίο. Όμως βλέπουμε ο Ιωάννης δεν λέει ότι λατρεύουν Αυτούς δηλαδή δύο πρόσωπα αλλά «οι δούλοι Αυτού λατρεύσουσιν Αυτώ». Επίσης δεν λέει θα δουν τα πρόσωπά τους αλλά «ψονται  το Πρόσωπον Αυτού».

Πολύ σωστά λοιπόν ο Παύλος έγραψε:          

«Αν, όμως, τώρα είναι σκεπασμένο (κεκαλυμμένον) το ευαγγέλιό μας, είναι σκεπασμένο σ' αυτούς που χάνονται· στους οποίους, καθώς είναι άπιστοι, ο θεός τούτου τού κόσμου τύφλωσε τον νου, για να μη λάμψει επάνω σ' αυτούς ο φωτισμός τού ευαγγελίου της δόξας του Χριστού, που είναι εικόνα του Θεού.

Επειδή,  εμείς δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας, αλλά τον Ιησού Χριστό, τον Κύριο τους εαυτούς μας  δε, δικούς σας δούλους, χάρη του Ιησού.

Επειδή, ο Θεός που είπε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι, [είναι] που έλαμψε μέσα στις καρδιές μας, για φωτισμό τής γνώσης της δόξας του Θεού διαμέσου του Προσώπου του Ιησού Χριστού». (2Κορ. 4:3-6 [Φίλος])

Ο Απόστολος Παύλος ανακήρυξε την ανθρώπινη σοφία εχθρό του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού

«Προσέχετε μήπως υπάρξει κάποιος που σας αρπάξει σαν λάφυρό [του] με τη φιλοσοφία και[ με τη] μάταιη απάτη κατά την παράδοση των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και όχι κατά Χριστόν. Γιατί μέσα σ’ Αυτόν κατοικεί όλο το πλήρωμα της θεότητας  σωματικά». (Κολ. 2:8-9 [Μεταγλώττιση])

Σε κανέναν άνθρωπο  δεν είχε κατοικήσει ο Θεός και Πατέρας  πριν να έρθει ο Ιησούς Χριστός στη γη. Τους προφήτες τους επισκίαζε το Πνεύμα του Θεού και λειτουργούσαν την διακονία τους αλλά δεν κατοικούσε το Πνεύμα του Θεού μέσα τους.  Όλοι οι προφήτες κατά μέρος γνώριζαν και κατά μέρος προφήτευαν. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός ήταν ο Προφήτης στον οποίο ο Θεός δεν έδινε το Πνεύμα Του με μέτρο αλλά κατοίκησε μέσα στον Ιησού, ενώ ήταν εδώ στη γη με όλο Του το Πλήρωμα. Μάλιστα οι μαθητές διαπίστωσαν ότι γνώριζε τα πάντα και όχι κατά μέρος και ότι είχε εξέλθει από τον Θεό.

«Αυτός που έρχεται από επάνω είναι πάνω απ όλους· εκείνος που είναι από τη γη προέρχεται από τη γη και από τη γη μιλά. Αυτός που έρχεται από τον ουρανό είναι πάνω απ όλους. Ό,τι έχει δει και άκουσε, αυτό μαρτυρεί, αλλά τη μαρτυρία του κανείς δεν [τη] δέχεται. Εκείνος που δέχτηκε τη μαρτυρία του επικύρωσε ότι ο Θεός είναι αληθινός. Γιατί ΑΥΤΟΣ που απέστειλε ο Θεός λαλεί τα λόγια του Θεού, επειδή [Ο ΘΕΟΣ] δεν [του] δίνει με μέτρο το Πνεύμα.» (Ιωάν. 3:31-34 [Μεταγλώττιση])

[Κατ’ εκείνη την ημέρα θα ζητήσετε στο όνομά μου, και δε σας λέω ότι εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα για σας. Γιατί ο ίδιος ο Πατέρας σάς αγαπά, επειδή εσείς έχετε αγαπήσει εμένα και έχετε πιστέψει ότι εγώ εξήλθα από το Θεό. Εξήλθα από τον Πατέρα και έχω έρθει στον κόσμο· πάλι αφήνω τον κόσμο και πορεύομαι προς τον Πατέρα». Λένε οι μαθητές του: «Δες, τώρα με παρρησία μιλάς και δε λες καμιά παραβολή. Τώρα ξέρουμε ότι ξέρεις [τα] πάντα και δεν έχεις ανάγκη κάποιος να σε ρωτά. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι εξήλθες από [το] Θεό».] (Ιωάν. 16:26-30 [Μεταγλώττιση])

 

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΑΣΤΟΣ ΚΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΦΑΝΕΡΟΣ ΜΕ ΣΑΡΚΑ

Αυτό είναι το θαυμάσιο και το μεγαλείο , ενώ ο Ιησούς ήταν ο Ίδιος ο Ένας και Μόνος Αληθινός Θεός φανερώθηκε με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας. Η σάρκα του Ιησού ήταν από τον ουρανό , ήταν ο Λόγος που έγινε σάρκα. Έτσι ο  Άπειρος και Άχρονος Θεός ήρθε και μπήκε στο χρόνο και περιορίστηκε στα ανθρώπινα δεδομένα. Ενώ ο Ίδιος ήταν Η ΖΩΗ έπρεπε να φάει, να πιει, να ξεκουραστεί, να κοιμηθεί, να γελάσει, να κλάψει, να νηστέψει όπως όλοι οι άνθρωποι.

Κάθε άνθρωπος φέρνει κληρονομικά μέσα του τη φθορά και τη ροπή προς την αμαρτία και το θάνατο από τη στιγμή που ο Αδάμ με την ανυπακοή του αμάρτησε και έδωσε τόπο στο Διάβολο και το θάνατο.                                                                                                                         

«Διά τούτο καθώς δι' ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον·» (Ρωμ. 5:12 [Βάμβας])

Ο Ιησούς ήταν ο Άνθρωπος εξ ουρανού και Πατέρας Του ήταν ο Ίδιος ο Θεός, Επομένως στη σάρκα Του δεν κληρονόμησε τη φθορά και τη ροπή προς την αμαρτία. Ο Διάβολος δεν είχε κανένα τόπο και καμιά εξουσία μέσα στο ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.

«Δεν θα μιλήσω πολλά πλέον μαζί σας· επειδή, έρχεται ο άρχοντας τούτου τού κόσμου, και δεν έχει τίποτε μέσα σε μένα.» (Ιωάν. 14:30 [Φίλος])

Πειράστηκε κατά πάντα καθ' ομοιότητα ημών, όχι όμως από κληρονομικές έμφυτες επιθυμίες και αδυναμίες Του αλλά από τις εξωτερικές ανθρώπινες απιστίες, αμφιβολίες, σκληροκαρδίες και αμαρτίες.

Όπως οι Ισραηλίτες «επείρασαν» το Θεό στην έρημο έτσι οι Ιουδαίοι πείραξαν τον Ιησού, με τη διαφορά ότι τώρα ο Θεός υπέμεινε αυτούς τους  πειρασμούς φέρνοντας το Σώμα Του, την εικόνα Του, πάνω στο Σταυρό για χάρη όλων των ανθρώπων.

Ο Θεός όμως είναι «απείραστος κακών» και το πιο σημαντικό σε όσους πιστεύουν ότι ο Λόγος που είναι Θεός έγινε σάρκα θα πρέπει να θυμούνται και να σκέφτονται ότι δεν υπάρχει στο Θεό «αλλοίωση η σκιά μεταβολής». Δεν μπορεί το Θεϊκό Σώμα και Αίμα να γίνει χωμάτινο σώμα και Αίμα.

«Αλλά πρώτα [έρχεται] όχι το πνευματικό, αλλά το ψυχικό, έπειτα το πνευματικό. Ο πρώτος άνθρωπος [ήταν] από [τη] γη, χωματένιος, ο δεύτερος άνθρωπος [είναι] από [τον] ουρανό. Όποιος [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι, και όποιος [είναι] ο επουράνιος, τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.» (1Κορ. 15:46-48 [Μεταγλώττιση])

 «μηδες πειραζόμενος λεγέτω τι απ θεο πειράζομαι· γρ θες πείραστός στιν κακν, πειράζει δ ατς οδένα. καστος δ πειράζεται π τς δίας πιθυμίας ξελκόμενος κα δελεαζόμενος· ετα πιθυμία συλλαβοσα τίκτει μαρτίαν, δ μαρτία ποτελεσθεσα ποκύει θάνατον. μ πλανσθε, δελφοί μου γαπητοί.» (Ιακ. 1:13-16 [SBLGNT])

«Πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον είναι άνωθεν καταβαίνον από του Πατρός των φώτων, εις τον οποίον δεν υπάρχει αλλοίωσις ή σκιά μεταβολής.» (Ιάκ. 1:17)

 

 

Δεν αγοραστήκαμε με κοινό ανθρώπινο χοϊκό αίμα αλλά με το ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ της ΑΙΩΝΙΟΥ ΔΙΑΘΗΚΗΣ.

«προσέχετε αυτος κα παντ τ ποιμνί, ν μς το Πνεύμα το Άγιον θετο πισκόπους, ποιμαίνειν τν κκλησίαν του Θεού, ν περιεποιήσατο δια του αίματος του Ιδίου.» (Πράξ. 20:28 [SBLGNT])

«πόσ δοκετε χείρονος ξιωθήσεται τιμωρίας τν υἱὸν το θεο καταπατήσας, κα το αίμα της διαθήκης κοινόν ηγησάμενος ν γιάσθη, κα τ πνεμα τς χάριτος νυβρίσας.» (Εβρ. 10:29 [SBLGNT])

 

Εδώ είναι το Μυστήριο. Ο Χριστός σαν άνθρωπος εξ ουρανού έγινε Μεσίτης  και Συμβολαιογράφος με το αίμα Του.

Το μυστήριο όμως συνεχίζεται. Για να ισχύει μια Διαθήκη θα πρέπει να προηγηθεί ο θάνατος  του Διαθέτη δηλαδή Αυτού που έκανε την διαθήκη. Ποιός έκανε την πρώτη αλλά και τη Δεύτερη Διαθήκη με το λαό Ισραήλ; Μήπως ο Ίδιος ο Θεός και Πατέρας δεν έκανε και τις δύο Διαθήκες, Παλαιά και Καινή; Άρα έπρεπε να πεθάνει ο Θεός. Ο Θεός όμως είναι Πνεύμα και δεν μπορεί να πεθάνει γι ' αυτό ετοίμασε σώμα και αίμα,  δηλαδή τον άνθρωπο εξ ουρανού, που ήρθε και πέθανε για τις αμαρτίες όλου του κόσμου.

«Χριστς δ παραγενόμενος ρχιερες τν γενομένων γαθν δι τς μείζονος κα τελειοτέρας σκηνς ο χειροποιήτου, τοτ’ στιν ο ταύτης τς κτίσεως, οδ δι’ αματος τράγων κα μόσχων δια δε του Ιδίου αίματος, εσλθεν φάπαξ ες τ για, αωνίαν λύτρωσιν εράμενος.» (Εβρ. 9:11-12 [SBLGNT])

«πόσ μλλον ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ς δι πνεύματος αωνίου αυτν προσήνεγκεν μωμον τ θε, καθαριε τν συνείδησιν μν π νεκρν ργων ες τ λατρεύειν θε ζντι.» (Εβρ. 9:14 [SBLGNT])

«Και γι’ αυτό είναι μεσίτης Καινούργιας Διαθήκης (δηλαδή ο Ιησούς), αφού έγινε ο θανατός Του  για απολύτρωση των παραβάσεων που αφορούν την Πρώτη Διαθήκη, ώστε να λάβουν οι καλεσμένοι την υπόσχεση της αιώνιας κληρονομιάς.

Γιατί όπου υπάρχει διαθήκη, για να εκτελεστεί, είναι ανάγκη να αναγγελθεί ο θάνατος του διαθέτη.

Γιατί [μια] διαθήκη [είναι] έγκυρη σε νεκρούς, επειδή ποτέ δεν ισχύει όταν ΖΕΙ Ο ΔΙΑΘΕΤΗΣ. Γι’ αυτό, ούτε η πρώτη [διαθήκη] έχει εγκαινιαστεί χωρίς αίμα.» (Εβρ. 9:15-18 [Μεταγλώττιση])

 

 

Η Δόξα του Κυρίου και Θεού φανερώθηκε


«Και η δόξα του Κυρίου θέλει φανερωθή και πάσα σαρξ ομού θέλει ιδεί· διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε.» (Ησ. 40: 5)

 

«ν ρχ ν λόγος, κα λόγος ν πρς τν θεόν, κα θες ν λόγος. οτος ν ν ρχ πρς τν θεόν. πάντα δι’ ατο γένετο, κα χωρς ατο γένετο οδ ν. γέγονεν ν ατ ζω ν, κα ζω ν τ φς τν νθρώπων· κα τ φς ν τ σκοτί φαίνει, κα σκοτία ατ ο κατέλαβεν.» (Ιωάν. 1:1-5 [SBLGNT])

«Κα λόγος σρξ γένετο κα σκήνωσεν ν μν, κα θεασάμεθα τν δόξαν ατο, δόξαν ς μονογενος παρ πατρός, πλήρης χάριτος κα ληθείας·» (Ιωάν. 1:14 [SBLGNT])

«Ξέρουμε όμως ότι Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ  έχει έρθει και μας έχει δώσει διάνοια, για να γνωρίζουμε ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ· και είμαστε μέσα ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ, μέσα ΣΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ. ΑΥΤΟΣ είναι Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ και [η] ΖΩΗ [η] ΑΙΩΝΙΑ. Παιδάκια, φυλάξτε [τους] εαυτούς σας από τα είδωλα.» (1Ιωάν. 5:20-21 [Μεταγλώττιση])

 Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και ειδωλολατρία.