Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήτες μεταξύ του λαού, καθώς και μεταξύ σας θέλουσι είσθαι φευδοδιδάσκαλοι

Συγγραφή: Βασίλειος Αναστ. Ζαφείρογλου  (Ιούλιος 29, 2020, 2:35)

Βιβλικές παραπομπές από: Φίλος, Μεταγλώττιση, Βάμβας, LXX, SBLGNT 


ΠΗΓΗ: www.themelios-lithos.gr







Πάντες δ ο προφται….. κατήγγειλαν τς μέρας ταύτας

 

Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Προφήτης που θα έφερνε το μήνυμα της Ανάστασης  και της Ζωής αλλά θα προφήτευε και τις έσχατες ημέρες του γράμματος του Νόμου και της διακονίας του θανάτου.

 

«Μωϋσς μν επεν τι Προφήτην μν ναστήσει κύριος θες κ τν δελφν μν ς μέ· ατο κούσεσθε κατ πάντα σα ν λαλήσ πρς μς. σται δ πσα ψυχ τις ν μ κούσ το προφήτου κείνου ξολεθρευθήσεται κ το λαο. κα πάντες δ ο προφται π Σαμουλ κα τν καθεξς σοι λάλησαν κα κατήγγειλαν τς μέρας ταύτας.» (Πράξ. 3:22-24 SBLGNT)

 

Ο απόστολος Πέτρος μετά το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού που καθόταν μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού, πήρε το λόγο και έκανε μια σπουδαία διακήρυξη – προφητεία.

 

«Και τώρα, αδελφοί, ξέρω ότι από άγνοια πράξατε όπως ακριβώς και οι άρχοντές σας. Ο Θεός, όμως, όσα προανάγγειλε με το στόμα όλων των προφητών ότι επρόκειτο να πάθει ο Χριστός του, τα εκπλήρωσε έτσι. Μετανοήστε, λοιπόν, και επιστρέψτε στο Θεό, για να εξαλειφτούν οι αμαρτίες σας, ώστε να έρθουν καιροί αναψυχής από το πρόσωπο του ΚΥΡΙΟΥ και να αποστείλει τον προκαθορισμένο για σας Χριστό Ιησού, τον οποίο, βέβαια, πρέπει ο ουρανός να δεχτεί μέχρι τους χρόνους της  αποκατάστασης όλων αυτών που μίλησε ο Θεός με το στόμα των άγιων προφητών του από την αρχή του αιώνα.» (Πράξ. 3:17-21 Μεταγλώττιση)

 

Ο Πέτρος τους έδωσε παρηγορητικά λόγια γεμάτα αγάπη και συγχώρεση, όπως το Πνεύμα του Ιησού έβαζε στην καρδιά του.

 

Πρώτα τους είπε ότι από άγνοια έκαναν ότι έκαναν. Εάν επέστρεφαν και μετανοούσαν από την παράβαση τους εκείνες τις ημέρες θα εξαλείφονταν οι αμαρτίες τους. Στη συνέχεια θα έρχονταν καιροί αναψυχής καθώς θα ένιωθαν μέσα τους τη ζωή που θα τους χάριζε το πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Το αποκορύφωμα της ευλογίας του Θεού εξαιτίας της επιστροφής τους σ’ Αυτόν θα ήταν να στείλει σ αυτούς για Δεύτερη φορά τον προκαθορισμένο Αρχιερέα και Βασιλιά τους Κύριο Ιησού Χριστό.

 

Όμως ο Πέτρος κινούμενος από το ίδιο Άγιο Πνεύμα που κινούσε όλους τους προφήτες,  αποκάλυψε την σημασία της προφητείας που είχε δώσει ο Θεός στον Μωυσή για τον Προφήτη που θα έστελνε στις έσχατες ημέρες  του αιώνα της Βασιλείας του σαρκικού λαού Του.

Αυτός ο Προφήτης θα εγειρόταν ανάμεσα από τους Ιουδαίους εκείνων των εσχάτων ημερών της γενιάς των Αποστόλων. Μάλιστα ο Πέτρος προσδιόρισε αυστηρά τον χρόνο της εκπλήρωσης όλων των  προφητειών που έκαναν οι προφήτες, ότι ήταν εκείνες οι ημέρες που ζούσαν.

 

«Κα πάντες δ ο προφται π Σαμουλ κα τν καθεξς σοι λάλησαν κα κατήγγειλαν τς μέρας ταύτας.»

 

Όσοι ξέρουν αρχαία ελληνικά γνωρίζουν ότι η φράση «τς μέρας ταύτας» αφορούσε τις ημέρες που ζούσε η γενιά που απέρριψε τον Κύριο Ιησού Χριστό.

 

«Αφενός ο Μωυσής είπε: Προφήτη θα αναστήσει για σας ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός σας από τους αδελφούς σας όπως εμένα· αυτόν να ακούτε σε όλα όσα μιλήσει προς εσάς.

Και θα συμβεί κάθε ψυχή που δε θα ακούσει τον προφήτη εκείνο να εξολοθρευτεί από το λαό. Και αφετέρου όλοι οι προφήτες από [το] Σαμουήλ και μετέπειτα, όσοι μίλησαν ανάγγειλαν, πράγματι, τις ημέρες αυτές.» (Πράξ. 3:22-24 Μεταγλώττιση)

 

Ο Ιησούς Χριστός είχε πει στους μαθητές Του στη διάρκεια της διακονίας Του:

«ΚΑΙ αφού παρέδωσαν τον Ιωάννη, ο Ιησούς ήρθε στη Γαλιλαία, κηρύττοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού, και λέγοντας, ότι: Ο καιρός συμπληρώθηκε και η βασιλεία τού Θεού πλησίασε· μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο.» (Μάρκ. 1:14-15 Φίλος)

 

Όταν ο Ιησούς βρέθηκε στη συναγωγή της πατρίδας του της Ναζαρέτ επεσήμανε την περίοδο, όπου ο Κύριος θα έδειχνε ανοχή και έλεος πάνω σε όσους θα επέστρεφαν και θα μετανοούσαν για τις ανομίες τους.

 

Του έδωσαν τότε το βιβλίο του προφήτη Ησαΐα, κι αυτός, αφού ξετύλιξε το βιβλίο, βρήκε το σημείο όπου ήταν γραμμένη τούτη η προφητεία:

 

«Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου, γι' αυτό και με έχρισε. Με έστειλε με σκοπό σε φτωχούς να αναγγείλω μήνυμα χαράς, να γιατρέψω εκείνους που έχουν συντριμμένη την καρδιά, σε αιχμαλώτους να κηρύξω την απελευθέρωση και σε τυφλούς την ανάκτηση της όρασης. Συγχωρημένους ν' αποστείλω τους καταβλημένους. Ν' αναγγείλω μια δεκτή από τον Κύριο χρονική περίοδο συγχώρησης.» (Λουκ. 4:17-21 Λόγος)

 

Κατόπιν, αφού τύλιξε το βιβλίο, το έδωσε στον υπηρέτη και κάθισε ενώ τα μάτια όλων στη συναγωγή ήταν καρφωμένα πάνω του.

Άρχισε τότε να τους λέει: «Σήμερα έχει εκπληρωθεί η προφητεία αυτή για σας που την ακούσατε».

 

 

Στις έσχατες τούτες ημέρες μας μίλησε μέσω [του] Υιού

 

Ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής που γράφτηκε πριν τη καταστροφή της Ιερουσαλήμ κάπου ανάμεσα στο 64  και 69 μ.Χ. δηλώνει ότι ο Ιησούς ήρθε «π’ σχάτου τν μερν τούτων». Είναι το λιγότερο ανοησία να επικαλείται κάποιος ότι η φράση «π’ σχάτου τν μερν τούτων» αφορά  τις δήθεν έσχατες ημέρες που ζούμε  εμείς σήμερα.

 

«Πολυμερς κα πολυτρόπως πάλαι θες λαλήσας τος πατράσιν ν τος προφήταις πσχάτου τν μερν τούτων λάλησεν μν ν υἱῷ, ν θηκεν κληρονόμον πάντων, δι’ ο κα ποίησεν τος αἰῶνας·» (Εβρ. 1:1-2 [SBLGNT])

 

Ο Κύριος πράγματι ήρθε στο Τ Ε Λ Ο Σ των ημερών του Νόμου και των Προφητών, που ταυτόχρονα συνυπήρχε μαζί με τη Καινή Διαθήκη των ημερών των Αποστόλων και μαθητών του Ιησού Χριστού.

 

Γι΄ αυτές τις ημέρες μίλησε ο Πέτρος όταν είπε:

 

«Και θα συμβεί κάθε ψυχή που δε θα ακούσει τον προφήτη εκείνο να εξολοθρευτεί από το λαό. Και αφετέρου όλοι οι προφήτες από [το] Σαμουήλ και μετέπειτα, όσοι μίλησαν ανάγγειλαν, πράγματι, τις ημέρες αυτές.» (Πράξ. 3:23)

 

Όσοι από τους Εβραίους εκείνης της εποχής δεν αποδεχόντουσαν τις προτροπές της αγάπης του Ιησού και των Αποστόλων Του και αρνούνταν την σταύρωση, την ταφή και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού,  θα αντιμετώπιζαν τις συνέπειες των ίδιων των πράξεων τους. Η  ερήμωση της αγαπημένης τους πόλης της Ιερουσαλήμ θα σήμαινε και την εξολόθρευση πολλών από εκείνους, που δεν είχαν μετανοήσει για το μίσος εναντίον του Ιησού και της Εκκλησίας Του.

 

Έτσι θα εκπληρωνόταν το υπόλοιπο της προφητείας που δεν ανέφερε ο Ιησούς την ημέρα που πήρε το λόγο για πρώτη φορά στη συναγωγή της πατρίδας του, της Ναζαρέτ. «για να κηρύξω χρόνον ευπρόσδεκτο στον Κύριο, και ημέρα εκδίκησης του Θεού μας …..» (Ησ. 61:2 Λόγος)

 

 

Τις είναι ο ψεύτης ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Ούτος είναι ο Αντίχριστος

 

 Η άρνηση του ερχομού του Ιησού για πρώτη φορά σαν Μεσσία του Εβραϊκού έθνους τους οδήγησε  σε ένα «συλλογικό πνεύμα» αντίδρασης και πολέμου εναντίον του Ιησού Χριστού και των μαθητών Του.

Αυτό  το πονηρό πνεύμα αποτέλεσε «το πνεύμα του αντίχριστου», για το οποίο έγραψε ο Ιωάννης στις επιστολές του. Τελικά αυτό «το πνεύμα του αντίχριστου» έφτασε τις ημέρες πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του Ναού της να εκφραστεί μέσα από συγκεκριμένο πρόσωπο.

 

«Κα μες χρσμα χετε π το γίου κα οδατε πάντες· οκ γραψα μν τι οκ οδατε τν λήθειαν, λλ’ τι οδατε ατήν, κα τι πν ψεδος κ τς ληθείας οκ στιν. τίς στιν ψεύστης ε μ ρνούμενος τι ησος οκ στιν χριστός; οτός στιν ντίχριστος, ρνούμενος τν πατέρα κα τν υόν. πς ρνούμενος τν υἱὸν οδ τν πατέρα χει· μολογν τν υἱὸν κα τν πατέρα χει. μες κούσατε π’ ρχς, ν μν μενέτω· ἐὰν ν μν μείν π’ ρχς κούσατε, κα μες ν τ υἱῷ κα ν τ πατρ μενετε. κα ατη στν παγγελία ν ατς πηγγείλατο μν, τν ζων τν αώνιον.» (1Ιωάν. 2:20-25 SBLGNT)

 

«τι πολλο πλάνοι ξλθον ες τν κόσμον, ο μ μολογοντες ησον Χριστν ρχόμενον ν σαρκί· οτός στιν πλάνος και ντίχριστος.» (2Ιωάν. 1:7 SBLGNT)

 

«κα πν πνεμα μ μολογε τν ησον κ το θεο οκ στιν· κα τοτό στιν τ το ντιχρίστου, κηκόατε τι ρχεται, κα νν ν τ κόσμ στν δη.» (1Ιωάν. 4:3 SBLGNT)

 

Μάλιστα γίνεται ακόμα πιο σαφής λέγοντας:

 

«Παιδάκια μου, είναι έσχατη ώρα· και καθώς ακούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουν· γι' αυτό γνωρίζουμε ότι είναι έσχατη ώρα. Βγήκαν από ανάμεσά μας, αλλά δεν ήσαν από μας· επειδή, αν ήσαν από μας, θα έμεναν μαζί μας. Αλλά [βγήκαν από ανάμεσά μας], για να φανερωθούν ότι όλοι δεν είναι από μας.» (1Ιωάν. 2:18-19 [Φίλος])

 

Ο απόστολος Ιωάννης σαν προφήτης «των εσχάτων ημερών», που ζούσε η γενιά του, προσδιόρισε ότι «το πνεύμα του αντίχριστου» ήταν τότε ήδη ανάμεσά τους. («κα νν ν τ κόσμ στν δη.» για το οποίο είχαν ακούσει ότι θα ερχόταν). Όχι απλά ήταν «έσχατη ώρα» αλλά ήταν ανάμεσα τους και «το πνεύμα του αντίχριστου».

 

Κάποιοι λένε ότι αν και ο Ιωάννης είπε ότι  ήταν  τότε «έσχατη ώρα» δεν εννοούσε  στην κυριολεξία ότι τότε ήταν κοντά το ΤΕΛΟΣ. Ισχυρίζονται ότι σήμερα στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα είναι πιο κοντά από κάθε άλλη εποχή αυτή η «έσχατη ώρα». Σύμφωνα πάντα με αυτούς τους ερμηνευτές που μιλούν από την καρδιά τους και όχι από το Πνεύμα του Θεού η «έσχατη ώρα»  και το ΤΕΛΟΣ έχουν σχέση με τη δικιά μας γενιά και όχι την γενιά των αποστόλων.

 

Πολλοί θέλουσιν ελθεί εν τω ονόματί μου, λέγοντες ότι Εγώ είμαι και Ο καιρός επλησίασε.

 

«πηρώτησαν δ ατν λέγοντες· Διδάσκαλε, πότε ον τατα σται, κα τί τ σημεον ταν μέλλ τατα γίνεσθαι;

δ επεν· Βλέπετε μ πλανηθτε· πολλο γρ λεύσονται π τ νόματί μου λέγοντες· γώ εμι καί· καιρς γγικεν· μ πορευθτε πίσω ατν. ταν δ κούσητε πολέμους κα καταστασίας, μ πτοηθτε· δε γρ τατα γενέσθαι πρτον, λλ’ οκ εθέως τ τέλος. Τότε λεγεν ατος· γερθήσεται θνος π’ θνος κα βασιλεία π βασιλείαν, σεισμοί τε μεγάλοι κα κατ τόπους λιμο κα λοιμο σονται, φόβητρά τε κα σημεα π’ ορανο μεγάλα σται.» (Λουκ. 21:7-11 SBLGNT)

 

Η εμφάνιση πολλών ψευδόχριστων ήταν ένα πραγματικό γεγονός πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Πριν να έρθει «τ τέλος» του αιώνα της Παλαιάς Διαθήκης θα έρχονταν πολλοί ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες που θα έλεγαν « γώ εμι καί· καιρς γγικεν·» Ο Ιησούς τόνισε ιδιαίτερα ότι «να μην πορευθούν πίσω από αυτούς».

 

«και είπε σ' αυτούς: Άνδρες Ισραηλίτες, προσέχετε στον εαυτό σας για τούτους τούς ανθρώπους, τι πρόκειται να κάνετε. Επειδή, πριν από τις ημέρες αυτές, σηκώθηκε ο Θευδάς, λέγοντας τον εαυτό του ότι είναι κάποιος [μεγάλος], στον οποίο προσκολλήθηκε ένας αριθμός από άνδρες μέχρι 400· ο οποίος φονεύθηκε, [και] όλοι όσοι πείθονταν σ' αυτόν διαλύθηκαν, και κατάντησαν σε ένα τίποτε.

Ύστερα απ' αυτόν, σηκώθηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, κατά τις ημέρες τής απογραφής, και έσυρε πίσω του αρκετόν λαό· και εκείνος απολέστηκε, και όλοι όσοι πείθονταν σ' αυτόν διασκορπίστηκαν.» (Πράξ. 5:35-37 [Φίλος])

 

Γιατί ακόμα πολύ λίγος [χρόνος μένει], ο ερχόμενος θα έρθει και δε θα χρονίσει.

 

Ο Παύλος γνωρίζοντας τα λόγια του Ιησού και των άλλων Αποστόλων έγραψε τη Β’ Επιστολή του προς τους Θεσσαλονικείς των ημερών του, το 51 ή 52 μ.Χ., είκοσι (20) περίπου χρόνια πριν της καταστροφή της Ιερουσαλήμ  και προειδοποίησε, ότι θα ερχόταν πρώτα η αποστασία του λαού Ισραήλ και όσων θα εγκατέλειπαν την εκκλησία.  Μετά θα ακολουθούσαν τον γιο της ανομίας και της απώλειας,  πριν να έρθει η ένδοξη ημέρα του Κυρίου και της επισυναγωγής των αγίων στον Κύριο.

 

Η Β’ Θεσσαλονικείς Επιστολή γράφτηκε το 51 ή 52 μ.Χ..

«Σχετικά με το θέμα του ερχομού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της δικής μας σύναξης κοντά του, σας προτρέπουμε αδελφοί, να μην κλονίζεστε τόσο γρήγορα από το σωστό φρόνημα κι ούτε να θορυβηθείτε, πιστεύοντας πως έχει φτάσει τάχα η ημέρα του ερχομού του Κυρίου, ούτε εξαιτίας κάποιας διδαχής ούτε εξαιτίας κάποιου κηρύγματος ούτε εξαιτίας κάποιας επιστολής, που δήθεν προέρχεται από μας!

Προσέχετε να μη σας εξαπατήσει κανείς με κανέναν τρόπο. Γιατί δε θα έρθει η ημέρα εκείνη, αν δεν έρθει πρώτα η αποστασία και φανερωθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο γιος της απώλειας.» (2Θεσ. 2:1-3 Λόγος)

 

«ες τ μ ταχέως σαλευθναι μς π το νος μηδ θροεσθαι μήτε δι πνεύματος μήτε δι λόγου μήτε δι’ πιστολς ς δι’ μν, ς τι νέστηκεν μέρα το κυρίου.» (2Θεσ. 2:2 [SBLGNT])

 

Όμως ο συγγραφέας της Εβραίους επιστολής, που γράφτηκε ανάμεσα στο 64 με 69 μ.Χ., έρχεται να πει στους Εβραίους χριστιανούς των ημερών του, ότι δεν απέμενε πια πολύς χρόνος μέχρι τον ερχομό του Κυρίου, γιατί είχε έρθει η αποστασία στο λαό Ισραήλ και στην εκκλησία Του.

 

Όσοι από τον λαό Ισραήλ δέχτηκαν το ρήμα του Θεού εκείνες τις ημέρες και περίμεναν με υπομονή τα γεγραμμένα για εκείνες τις ημέρες αποτελούσαν την «αγαθή γη» που έφεραν τους καρπούς τους στον κατάλληλο καιρό και θα έπαιρναν τη μεγάλη ευλογία από τον Κύριο κατά το Δεύτερο Ερχομό Του. Αντίθετα όσοι άκουσαν το ρήμα του Θεού και δεν έμειναν σταθεροί και ενωμένοι γύρω από τον Γιο του Θεού τον Ιησού Χριστό αλλά στράφηκαν πίσω στα έργα του νομικισμού και των ανθρωπίνων παραδόσεων σαν  την καταραμένη γη γέμισαν «κάνθας κα τριβόλους». Το ΤΕΛΟΣ «των απειθούντων και στα οπίσω συρομένων» ήταν η «ΚΑΥΣΗ», όπως αυτή έλαβε χώρα με την πολιορκία και την πυρπόληση της Iερουσαλήμ και του Ναού από τους Ρωμαίους τo 70 μ.Χ..

 

«κα τερον πεσεν ες τν γν τν γαθήν, κα φυν ποίησεν καρπν κατονταπλασίονα. τατα λέγων φώνει· χων τα κούειν κουέτω. ….. τ δ ν τ καλ γ, οτοί εσιν οτινες ν καρδί καλ κα γαθ κούσαντες τν λόγον κατέχουσιν κα καρποφοροσιν ν πομον.» (Λουκ. 8:8,15 [SBLGNT])

 

«κα τερον πεσεν ν μέσ τν κανθν, κα συμφυεσαι α κανθαι πέπνιξαν ατό. τ δ ες τς κάνθας πεσόν, οτοί εσιν ο κούσαντες, κα π μεριμνν κα πλούτου κα δονν το βίου πορευόμενοι συμπνίγονται κα ο τελεσφοροσιν.» (Λουκ. 8:7,14 [SBLGNT])

 

«δύνατον γρ τος παξ φωτισθέντας γευσαμένους τε τς δωρες τς πουρανίου κα μετόχους γενηθέντας πνεύματος γίου κα καλν γευσαμένους θεο ῥῆμα δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος, κα παραπεσόντας, πάλιν νακαινίζειν ες μετάνοιαν, νασταυροντας αυτος τν υἱὸν το θεο κα παραδειγματίζοντας.

γ γρ πιοσα τν π ατς ρχόμενον πολλάκις ετόν, κα τίκτουσα βοτάνην εθετον κείνοις δι’ ος κα γεωργεται, μεταλαμβάνει ελογίας π το θεο· κφέρουσα δ κάνθας κα τριβόλους δόκιμος κα κατάρας γγύς, ς τ τέλος ες κασιν.» (Εβρ. 6:4-8 [SBLGNT])

 

 

Και θα είστε μισούμενοι από όλους για το όνομά μου

 

Ένα ακόμα σοβαρό σημάδι πριν να έρθουν οι ψευδόχριστοι  ήταν ο μεγάλος διωγμός που θα γινόταν εναντίον της εκκλησίας του Ιησού Χριστού στη γενιά των Αποστόλων.

 

«Πρ δ τούτων πάντων πιβαλοσιν φ’ μς τς χερας ατν κα διώξουσιν, παραδιδόντες ες τς συναγωγς (των Εβραίων) κα φυλακάς, παγομένους π βασιλες κα γεμόνας νεκεν το νόματός μου· ποβήσεται μν ες μαρτύριον. Θέτε ον ν τας καρδίαις μν μ προμελετν πολογηθναι, γ γρ δώσω μν στόμα κα σοφίαν ο δυνήσονται ντιστναι ντειπεν παντες ο ντικείμενοι μν.

παραδοθήσεσθε δ κα π γονέων κα δελφν κα συγγενν κα φίλων, κα θανατώσουσιν ξ μν, κα σεσθε μισούμενοι π πάντων (των απειθούντων Εβραίων) δι τ νομά μου.» κα θρξ κ τς κεφαλς μν ο μ πόληται. ν τ πομον μν κτήσασθε τς ψυχς μν.» (Λουκ. 21:12-19 SBLGNT)

 

«δι τοτο δο γ ποστέλλω πρς μς προφήτας κα σοφος κα γραμματες· ξ ατν ποκτενετε κα σταυρώσετε, κα ξ ατν μαστιγώσετε ν τας συναγωγας μν κα διώξετε π πόλεως ες πόλιν· πως λθ φ’ μς πν αμα δίκαιον κχυννόμενον π τς γς π το αματος βελ το δικαίου ως το αματος Ζαχαρίου υο Βαραχίου, ν φονεύσατε μεταξ το ναο κα το θυσιαστηρίου. μν λέγω μν, ξει τατα πάντα π τν γενεν ταύτην.» (Ματθ. 23:34-36 [SBLGNT])

  

«και λουσμένοι το σώμα με καθαρό νερό, ας κρατάμε την ομολογία τής ελπίδας ασάλευτη· επειδή, είναι πιστός αυτός που υποσχέθηκε· και ας φροντίζουμε ο ένας για τον άλλον, παρακινώντας σε αγάπη και καλά έργα· μη αφήνοντας το να συνερχόμαστε μαζί, όπως είναι συνήθεια σε μερικούς, αλλά προτρέποντας ο ένας τον άλλον· και μάλιστα, τόσο περισσότερο, όσο βλέπετε να πλησιάζει η ημέρα.» (Εβρ. 10:23-25 [Φίλος])

 

«αλλά κάποια φοβερή αναμονή κρίσης και έξαψη φωτιάς, η οποία πρόκειται να κατατρώει τούς ενάντιους. Αν κάποιος αθετήσει τον νόμο τού Μωυσή, με βάση τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων, πεθαίνει χωρίς έλεος· στοχάζεστε πόσο χειρότερης τιμωρίας θα κριθεί άξιος αυτός που καταπάτησε τον Υιό τού Θεού, και νόμισε κοινό το αίμα της διαθήκης με το οποίο αγιάστηκε, και έβρισε το πνεύμα της χάρης; Επειδή, ξέρουμε αυτόν που είπε: «Σε μένα ανήκει η εκδίκηση, εγώ θα κάνω ανταπόδοση», λέει ο Κύριος. Και πάλι: «Ο Κύριος θα κρίνει τον λαό του». Είναι φοβερό το να πέσει κάποιος σε χέρια τού ζωντανού Θεού.» (Εβρ. 10:27-31 Φίλος)

 

Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο λαός του Κυρίου ήταν ο λαός Ισραήλ.

 

Ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής επιμένει ότι δεν θα αργούσε να έρθει ο ερχόμενος σαν Αρχιερέας και Βασιλιάς για Δεύτερη φορά. Από τη μια για να δικαιώσει τους πολλούς που θα διατηρούσαν τη πίστη τους και από την άλλη για να κρίνει όσους είχαν αποστατήσει από το λαό Ισραήλ και είχαν αρνηθεί τον Ιησού Χριστό για βασιλιά τους.

 

«Υπομονς γρ χετε χρείαν να τ θέλημα το θεο ποιήσαντες κομίσησθε τν παγγελίαν· τι γρ μικρν σον σον, ρχόμενος ξει κα ο χρονίσει· δ δίκαιός μου κ πίστεως ζήσεται, κα ἐὰν ποστείληται, οκ εδοκε ψυχή μου ν ατ. μες δ οκ σμν ποστολς ες πώλειαν, λλ πίστεως ες περιποίησιν ψυχς.» (Εβρ. 10:36-39 [SBLGNT])

 

Η εγγύτητα λοιπόν της Δεύτερης Παρουσίας του Κυρίου Ιησού, ήταν ότι ο Ιωάννης  έβλεπε στις ημέρες της ζωής του πολλούς αντίχριστους γι΄αυτό και έγραφε ότι ήταν η «έσχατη ώρα».

 

Παρακάτω θα εξετάσουμε πως εκλάμβαναν οι ψευδοπροφήτες και ο λαός που τους ακολουθούσε τον χρόνο εκπλήρωσης της προφητείας των αληθινών προφητών. Ας ελπίσουμε ότι γνωρίζοντας την αλήθεια θα ελευθερωθούμε από φωνές πανικού και τρόμου που φέρνουν κάποιοι «δήθεν εμπνευσμένοι προφήτες», που λένε ότι ίσως στις ημέρες μας  θα έρθει το τέλος του κόσμου.

 

 

Ο αμπελώνας του Κυρίου  και οι κακοί εργάτες

 

Ο προφήτης Ησαΐας προφήτεψε  την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

 

«Και τώρα, κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, και άνδρες τού Ιούδα, κρίνετε, παρακαλώ, ανάμεσα σε μένα και στον αμπελώνα μου.

Τι ήταν δυνατόν να κάνω ακόμα στον αμπελώνα μου, και δεν του το έκανα σ' αυτόν; Γιατί, [λοιπόν], ενώ περίμενα να κάνει σταφύλια, έκανε αγριοστάφυλα;

Τώρα, λοιπόν, θα σας αναγγείλω τι θα κάνω εγώ στον αμπελώνα μου· θα αφαιρέσω τον φραγμό του, και θα καταφαγωθεί· θα χαλάσω τον τοίχο του, και θα καταπατηθεί· και θα τον κάνω έρημο· δεν θα κλαδευτεί ούτε θα σκαφτεί, αλλ' εκεί θα βλαστήσουν τριβόλια και αγκάθια· θα προστάξω ακόμα τα σύννεφα να μη βρέξουν επάνω του βροχή.

Αλλά, ο αμπελώνας τού Κυρίου των δυνάμεων είναι ο οίκος Ισραήλ, και οι άνδρες τού Ιούδα, το αγαπητό του φυτό· και περίμενε κρίση, εντούτοις, δέστε, καταδυνάστευση· δικαιοσύνη, εντούτοις, δέστε, κραυγή.» (Ησ. 5:3-7 [Φίλος])

 

Ο Κύριος Ιησούς είπε την παραβολή του αμπελώνα και του δούλων του Κυρίου του αμπελώνα που στάλθηκαν για να συλλέξουν τους καρπούς του. Δυστυχώς οι πονηροί εργάτες του αμπελώνα φόνευσαν τον Γιο, για να πάρουν αυτοί την κληρονομιά του αμπελώνα. Τότε ο Ιησούς έκανε μια ερώτηση και πήρε μια απάντηση από τους παρόντες Αρχιερείς και τους Πρεσβύτερους του λαού.

 

«Όταν, λοιπόν, έρθει ο ιδιοκτήτης τού αμπελώνα, τι θα κάνει σ' εκείνους τους γεωργούς;

Του λένε: Τους κακούς θα τους απολέσει με κακό τρόπο· και τον αμπελώνα θα τον μισθώσει σε άλλους γεωργούς, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στις εποχές τους.» (Ματθ. 21:40-41 Φίλος)

 

Όλοι οι πιστοί γνωρίζουμε ότι ο Κύριος του αμπελώνα είναι ο Παντοκράτορας Θεός, που θα ερχόταν για Δεύτερη φορά να κρίνει το λαό Του Ισραήλ μέσα από το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, γιατί ήταν και Γιος Ανθρώπου.

 

Σήμερα οι περισσότεροι χριστιανοί κήρυκες διισχυρίζονται, ότι η κρίση του Λευκού Θρόνου θα γίνει στη Δεύτερη Παρουσία του Ιησού μετά την καταστροφή του ουρανού και της γης.

 

«ΚΑΙ είδα έναν μεγάλο λευκό θρόνο, κι αυτόν που κάθεται επάνω σ' αυτόν, από το πρόσωπο του οποίου έφυγε η γη και ο ουρανός· και δεν βρέθηκε τόπος γι' αυτά·» (Αποκ. 20:11 Φίλος)

 

Αφού ο ουρανός και η γη θα καταστραφούν στην Δεύτερη Παρουσία, και όλος ο υλικός κόσμος θα καταστραφεί, ποιος ο λόγος ο Κύριος του αμπελώνα να μισθώσει τον αμπελώνα σε άλλους γεωργούς; Δεδομένου μάλιστα ότι μετά την κρίση του Θρόνου οι νέοι γεωργοί θα φέρουν καρπούς και μάλιστα στον κατάλληλο καιρό. Σε ποιους θα κηρύξουν οι νέοι γεωργοί για να σωθούν μετά την καταστροφή του κόσμου;

 

Μάλιστα όταν ο Ιησούς πήρε την σωστή απάντηση από το ίδιο το στόμα των Αρχιερέων και των  Πρεσβύτερων του λαού, «Τους κακούς θα τους απολέσει με κακό τρόπο· και τον αμπελώνα θα τον μισθώσει σε άλλους γεωργούς, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στις εποχές τουςσυνεχίζοντας τους είπε:

 

«Τους λέει ο Ιησούς: Ποτέ δεν διαβάσατε στις γραφές: «Η πέτρα που αποδοκίμασαν οι οικοδομούντες, αυτή έγινε ακρογωνιαία [πέτρα]· από τον Κύριο έγινε αυτή, και είναι θαυμαστή στα μάτια μας»;

Γι' αυτό, σας λέω ότι, η βασιλεία τού Θεού θα αφαιρεθεί από σας, και θα δοθεί σε έθνος που κάνει τούς καρπούς της.

Και όποιος πέσει επάνω σ' αυτή την πέτρα, θα συντριφτεί· επάνω σε όποιον, όμως, πέσει, θα τον κατασυντρίψει.

Και όταν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν τις παραβολές του, κατάλαβαν ότι μιλάει γι' αυτούς·

και ζητώντας να τον πιάσουν, φοβήθηκαν τα πλήθη, επειδή τον είχαν ως προφήτη.» (Ματθ. 21:42-46 Φίλος)

 

Οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι που άκουσαν τις παραβολές του, κατάλαβαν ότι στη δική τους γενιά θα ερχόταν ο Κύριος του αμπελώνα να τους κρίνει. Μάλιστα κατάλαβαν ότι θα έχαναν τον αμπελώνα, που είναι η Βασιλεία του Θεού, γιατί ο Θεός θα έδινε τη Βασιλεία του Θεού σε ένα άλλο έθνος που δεν είναι άλλο  από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού.

Πράγματι αυτή η κρίση και η η οργή του Θεού ήρθε πάνω στο λαό Ισραήλ το 70 μ.Χ. με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

 

«Και όταν δείτε την Ιερουσαλήμ περικυκλωμένη από στρατόπεδα, τότε γνωρίστε ότι πλησίασε η ερήμωσή της. Τότε, αυτοί [που είναι] στην Ιουδαία, ας φεύγουν στα βουνά· και εκείνοι που είναι μέσα σ' αυτή, ας αναχωρούν έξω· και εκείνοι που είναι στα χωράφια, ας μη μπαίνουν μέσα σ' αυτή. Επειδή, αυτές είναι ημέρες εκδίκησης, για να εκπληρωθούν όλα τα γραμμένα. Και αλλοίμονο σ' εκείνες που εγκυμονούν και σ' εκείνες που θηλάζουν κατά τις ημέρες εκείνες· επειδή, θα είναι μεγάλη στενοχώρια επάνω στη γη, και οργή ενάντια σε τούτο τον λαό.» (Λουκ. 21:20-23 [Φίλος]) (Διάβασε Λουκ. 19:11-12, 27)

 

Πράγματι ο Κύριος κατέστρεψε την πόλη εκείνων που δεν ήθελαν να γίνει ο Βασιλιάς τους. Έδωσε ένα τέλος στη βασιλεία εκείνων που καυχιόντουσαν στα έργα τους και όχι στο έλεος του Θεού.

 

Την Βασιλεία ο Ιησούς την έδωσε στην εκκλησία Του η οποία θα φέρνει καρπούς πάνω στη γη εις τους αιώνες των αιώνων και έτσι θα δοξάζεται η χάρη και η αλήθεια που δόθηκε με τον Ιησού Χριστό.

 

«Ο δ θες πλούσιος ν ν λέει, δι τν πολλν γάπην ατο ν γάπησεν μς, κα ντας μς νεκρος τος παραπτώμασιν συνεζωοποίησεν τ Χριστ— χάριτί στε σεσσμένοι—

κα συνήγειρεν κα συνεκάθισεν ν τος πουρανίοις ν Χριστ ησο,

να νδείξηται ν τος αἰῶσιν τος περχομένοις τ περβάλλον πλοτος τς χάριτος ατο ν χρηστότητι φμς ν Χριστ ησο.» (Εφ. 2:4-7 [SBLGNT])

 

«Τ δ δυναμέν πρ πάντα ποισαι περεκπερισσο ν ατούμεθα νοομεν κατ τν δύναμιν τν νεργουμένην ν μν ατ δόξα ν τ κκλησί κα ν Χριστ ησο ες πάσας τς γενες το αἰῶνος τν αώνων· μήν.» (Εφ. 3:20-21 [SBLGNT])

 

 

Η αμαρτία και η ανομία των ψευδοπροφητών και του λαού δεν επέτρεπε να κατανοούν τον χρόνο και τον τρόπο της εκπλήρωσης των λόγων του Θεού.

 

Ο Ησαΐας όταν είχε καυτηριάσει την απιστία του λαού του Ισραήλ, είχε επισημάνει τα σοβαρά τους λάθη.

Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά του Θεού, ο λαός Ισραήλ, όταν δεν έπρατταν το θέλημα του και δεν ακολουθούσαν τις εντολές Του δεν είχαν την διάκριση και την όραση να βλέπουν την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν. Ενώ ήταν σε τραγική κατάσταση, θεωρούσαν ότι εκπλήρωναν το θέλημα του Θεού και ζητούσαν να έρθει ο Κύριος να φανερώσει τη δικαιοσύνη Του.

 

«Αυτοί που λένε: Ας σπεύσει, ας επιταχύνει το έργο του, για να δούμε· και η βουλή τού Αγίου τού Ισραήλ ας πλησιάσει κι ας έρθει, για να μάθουμε!

Ουαί σ' εκείνους που λένε το κακό καλό, και το καλό κακό· αυτοί που βάζουν το σκοτάδι για φως, και το φως για σκοτάδι· αυτοί που βάζουν το πικρό για γλυκό, και το γλυκό για πικρό! Ουαί σε όσους είναι σοφοί στα μάτια τους, και φρόνιμοι στον εαυτό τους!

Ουαί σε όσους είναι δυνατοί για να πίνουν κρασί, και ισχυροί στο να ανακατεύουν σίκερα· οι οποίοι δικαιώνουν τον παράνομο για δώρα, και το δίκιο τού δικαίου το αφαιρούν απ' αυτόν!

Γι' αυτό, όπως η γλώσσα τής φωτιάς κατατρώει το καλάμι, και το άχυρο αφανίζεται στη φλόγα, έτσι και η ρίζα τους θα γίνει σαν σαπίλα, και το άνθος τους θα ανέβει σαν σκόνη· επειδή, απέρριψαν τον νόμο τού Κυρίου των δυνάμεων, και καταφρόνησαν τον λόγο τού Αγίου τού Ισραήλ. Γι' αυτό, ο θυμός τού Κυρίου άναψε ενάντια στον λαό του, και απλώνοντας το χέρι του εναντίον τους, τους πάταξε· και τα βουνά έτρεμαν, και τα πτώματά τους έγιναν σαν κοπριά στο μέσον των δρόμων. Σε όλα αυτά ο θυμός του δεν αποστράφηκε, αλλά το χέρι του [είναι] ακόμα απλωμένο.» (Ησα. 5:19-25 Φίλος)

 

«αυτοί που λένε: Ας σπεύσει, ας επιταχύνει το έργο του, για να δούμε· και η βουλή τού Αγίου τού Ισραήλ ας πλησιάσει κι ας έρθει, για να μάθουμε!» (Ησ. 5:19 Φίλος)

 

 

Ο Ιησούς Χριστός όντας ο Προφήτης  πριν το ΤΕΛΟΣ  είπε «δο ρχομαι ταχύ» όπως και ο Ιεζεκιήλ είπε «ιδου το περας ηκει ιδου ημερα κυριου ει»

 

Άλλες φορές πάλι όταν ο Θεός μιλούσε με τους προφήτες Του και προειδοποιούσε ότι πολύ σύντομα επρόκειτο να επιφέρει κακά οι αποστάτες ψευδοπροφήτες και ο λαός που τους ακολουθούσε δεν πίστευαν τα λόγια του Κυρίου, γιατί δεν τους συνέφεραν. Αντίθετα τότε έλεγαν ότι τα λόγια που πρόφεραν οι προφήτες δεν θα γίνονταν σύντομα αλλά  ότι,  «Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους.»

 

Έτσι συνέβη και με τον προφήτη Ιεζεκιήλ όταν προειδοποίησε την Ιερουσαλήμ και το λαό της για την επικείμενη πολιορκία της και την καταστροφή της από τους Βαβυλώνιους. ( Ιεζεκιήλ δ:1-17, ε:5-10,13-17, στ:11-14)

 

«Και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων και συ υιε ανθρωπου ειπον ταδε λεγει κυριος τη γη του ισραηλ περας (το τέλος) ηκει το  περας (το τέλος) ηκει επι τας τεσσαρας πτερυγας της γης

(7:7) νυν το περας προς σε και αποστελω εγω επι σε και εκδικησω σε εν ταις οδοις σου και δωσω επι σε παντα τα βδελυγματα σου 

(7:8) ου φεισεται ο οφθαλμος μου επι σε ουδε μη ελεησω διοτι την οδον σου επι σε δωσω και τα βδελυγματα σου εν μεσω σου εσται και επιγνωση διοτι εγω κυριος

(7:9) διοτι ταδε λεγει κυριος

(7:3) ηκει το περας

(7:4) επι σε τον κατοικουντα την γην ηκει ο καιρος ηγγικεν η ημερα ου μετα θορυβων ουδε μετα ωδινων

(7:5) νυν εγγυθεν εκχεω την οργην μου επι σε και συντελεσω τον θυμον μου εν σοι και κρινω σε εν ταις οδοις σου και δωσω επι σε παντα τα βδελυγματα σου

 (7:6) ου φεισεται ο οφθαλμος μου ουδε μη ελεησω διοτι τας οδους σου επι σε δωσω και τα βδελυγματα σου εν μεσω σου εσονται και επιγνωση διοτι εγω ειμι κυριος ο τυπτων ιδου το περας ηκει ιδου ημερα κυριου ει και η ραβδος ηνθηκεν η υβρις εξανεστηκεν και συντριψει στηριγμα ανομου και ου μετα θορυβου ουδε μετα σπουδης ηκει ο καιρος ιδου η ημερα ο κτωμενος μη χαιρετω και ο πωλων μη θρηνειτω διοτι ο κτωμενος προς τον πωλουντα ουκετι μη επιστρεψη και ανθρωπος εν οφθαλμω ζωης αυτου ου κρατησει σαλπισατε εν σαλπιγγι και κρινατε τα συμπαντα ο πολεμος εν ρομφαια εξωθεν και ο λιμος και ο θανατος εσωθεν ο εν τω πεδιω εν ρομφαια τελευτησει τους δε εν τη πολει λιμος και θανατος συντελεσει» (Ιεζ. 7:1-15 Εβδομήκοντα Ο’)

 

Ο Θεός μέσω του προφήτη έλεγε «Τέλος, το τέλος ήλθεν επί τα τέσσαρα άκρα της γης (του Ισραήλ). Το τέλος ήλθε τώρα επί σε και θέλω αποστείλει επί σε την οργήν μου και θέλω σε κρίνει κατά τας οδούς σου και θέλω ανταποδώσει επί σε πάντα τα βδελύγματά σου». Αντίθετα και πεισματικά οι ψευδοπροφήτες και ο λαός που τους ακολουθούσε χάριν ωφελείας έλεγαν «Οι ημέρες μακραίνουν, και όλη η όραση χάθηκε;»

 

Ο προφήτης Ιεζεκιήλ προφητεύοντας την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους του Ναβουχοδονόσορα είπε :

 

«Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:

Γιε ανθρώπου, φάε το ψωμί σου με τρόμο, και πιες το νερό σου με φρίκη και αγωνία. Και πες στον λαό τής γης: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός για τους κατοίκους τής Ιερουσαλήμ, [και] για τη γη τού Ισραήλ: Θα φάνε το ψωμί τους με αγωνία, και θα πιουν το νερό τους με έκσταση· επειδή, η γη της θα ερημωθεί από το πλήρωμά της, εξαιτίας της ανομίας όλων αυτών που κατοικούν σ' αυτή· και οι πόλεις που κατοικούνται, θα ερημωθούν, και η γη θα αφανιστεί· και θα γνωρίσετε ότι εγώ [είμαι] ο Κύριος. Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου, ποια είναι η παροιμία, που έχετε στη γη Ισραήλ, λέγοντας: Οι ημέρες μακραίνουν, και όλη η όραση χάθηκε; Γι' αυτό, πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Θα κάνω αυτή την παροιμία να σταματήσει, και στο εξής δεν θα χρησιμοποιούν αυτή την παροιμία στον Ισραήλ· αλλά, πες τους:. Επειδή, εγώ [είμαι] ο Κύριος· εγώ θα μιλήσω, και ο λόγος που θα μιλήσω, θα εκτελεστεί· δεν θα μακρύνει πλέον· επειδή, στις ημέρες σας, ω οίκος αποστάτης Πλησιάζουν οι ημέρες, και η εκπλήρωση κάθε όρασης· επειδή, δεν θα είναι πλέον καμιά όραση αναληθής ούτε κολακευτική πρόρρηση, μέσα στον Ισραήλ, θα μιλήσω έναν λόγο, και θα τον εκτελέσω, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου δες, ο οίκος Ισραήλ λένε: Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους.

Γι' αυτό, πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Κανένα από τα λόγια μου δεν θα μακρύνει πλέον, αλλά ο λόγος που μίλησα θα εκτελεστεί, λέει ο Κύριος ο Θεός. (Ιεζ. 12:17-28)

 

Ενώ ο Θεός μέσω των προφητών έλεγε ότι «ταχέως» θα ερχόταν η καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους, οι ψευδοπροφήτες μιλούσαν κολακευτικά στο λαό και έλεγαν ότι «Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους».

 

«ΚΑΙ έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:

Γιε ανθρώπου, προφήτευσε ενάντια στους προφήτες τού Ισραήλ που προφητεύουν, και πες σ' αυτούς που προφητεύουν από τη δική τους καρδιά: Ακούστε τον λόγο τού Κυρίου.

Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Αλλοίμονο στους μωρούς προφήτες, που περπατούν πίσω από το πνεύμα τους, και δεν έχουν δει [καμιά όραση]! Ισραήλ, οι προφήτες σου είναι σαν τις αλεπούδες στις ερήμους.

Δεν έχετε ανέβει στις χαλάστρες ούτε έχετε ανεγείρει περιφράγματα υπέρ του οίκου Ισραήλ, για να σταθεί στη μάχη, την ημέρα τού Κυρίου.

Είδαν ματαιότητες και αναληθείς μαντείες, που λένε: Ο Κύριος λέει: Ενώ ο Κύριος δεν τους έχει αποστείλει· και έκαναν [τους ανθρώπους] να ελπίζουν ότι ο λόγος [τους] θα εκπληρωνόταν.

Δεν είδατε μάταιες οράσεις, και μιλήσατε αναληθείς μαντείες, και λέτε: Ο Κύριος είπε, ενώ εγώ δεν μίλησα;

Γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Επειδή, μιλήσατε ματαιότητες, και είδατε ψέματα, γι' αυτό, δέστε, εγώ είμαι εναντίον σας, λέει ο Κύριος ο Θεός.

Και το χέρι μου θα είναι ενάντια στους προφήτες, αυτούς που βλέπουν ματαιότητες, και που μαντεύουν ψέματα· δεν θα είναι στη βουλή του λαού μου, και στην καταγραφή τού οίκου Ισραήλ δεν θα καταγραφούν ούτε θα μπουν μέσα στη γη τού Ισραήλ· και θα γνωρίσετε ότι εγώ [είμαι] ο Κύριος ο Θεός.» (Ιεζ. 13:1-9 [Φίλος])

           

«Έτσι λέει ο Κύριος για τους προφήτες, που πλανούν τον λαό μου, οι οποίοι, καθώς δαγκώνουν με τα δόντια τους, φωνάζουν: Ειρήνη· και αν κάποιος δεν βάλει [κάτι] στο στόμα τους, κηρύττουν εναντίον του πόλεμο.

Γι' αυτό, [θα είναι] σε σας νύχτα, αντί όρασης, και σκοτάδι σε σας αντί μαντείας· και ο ήλιος θα δύσει επάνω στους προφήτες, και η ημέρα θα σκοτεινιάσει επάνω τους.

Τότε, αυτοί που βλέπουν, θα ντροπιαστούν, και οι μάντεις θα ντραπούν· και θα σκεπάσουν τα χείλη τους, όλοι αυτοί, επειδή δεν υπάρχει απόκριση του Θεού.

Αλλά εγώ, βέβαια, είμαι γεμάτος δύναμη διαμέσου τού πνεύματος του Κυρίου, και κρίση, και ισχύ, για να αναγγείλω στον Ιακώβ την παράβασή του, και στον Ισραήλ την αμαρτία του.

Ακούστε, λοιπόν, τούτο, αρχηγοί τού Ιακώβ, άρχοντες του οίκου Ισραήλ, εσείς που αηδιάζετε την κρίση, και διαστρέφετε κάθε ευθύτητα· που κτίζετε τη Σιών με αίμα, και την Ιερουσαλήμ με ανομία.

Οι άρχοντές της κρίνουν με δώρα, και οι ιερείς της διδάσκουν με μισθό, και οι προφήτες της μαντεύουν με ασήμι, και επαναπαύονται στον Κύριο, λέγοντας: Δεν είναι ο Κύριος ανάμεσά μας; Κακό δεν θάρθει επάνω μας.

Γι' αυτό, η Σιών θα αροτριαστεί εξαιτίας σας σαν χωράφι, και η Ιερουσαλήμ θα γίνει σωρός [από πέτρες], και το βουνό τού οίκου σαν ψηλοί τόποι δρυμού.» (Μιχ. 3:5-12 [Φίλος])

 

 

Όταν λένε, «ειρήνη και ασφάλεια», τότε αιφνίδιος όλεθρος πέφτει πάνω τους

 

Μήπως και οι σύγχρονοι ψευδοπροφήτες της γενιάς των Αποστόλων δεν έλεγαν ότι δεν θα συμβεί κακό στην Ιερουσαλήμ; Έτσι άλλαζαν τους προσδιορισμούς της προφητείας του Ιησού και των Αποστόλων, που προσδιόριζαν ότι σε εκείνη τη γενιά και σε εκείνες τις  ημέρες θα ερχόταν η Παρουσία του Κυρίου και η Συντέλεια του αιώνα της Παλαιάς Διαθήκης.

Δυστυχώς οι Ιουδαίοι των ημερών του Ιησού και των Αποστόλων άκουσαν προφητείες για την καταστροφή του Ναού και της Ιερουσαλήμ, που θα συνέβαιναν σε εκείνη τη γενιά και αυτοί δεν ήθελαν να τις δεχθούν και να τις πιστέψουν, γιατί δεν έβλεπαν και δεν αναγνώριζαν την αποστασία τους. Αντίθετα οι ψευδοπροφήτες εκείνων των ημερών έλεγαν ότι «Ειρήνη και ασφάλεια» θα υπήρχε για την αγαπημένη πόλη τους και κακό δεν θα ερχόταν πάνω τους.

 

«Αλλά σχετικά με τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφουν, γιατί [εσείς οι] ίδιοι ακριβώς ξέρετε ότι [η] ημέρα [του] Κυρίου έτσι έρχεται, όπως [ο] κλέφτης μέσα στη νύχτα.

Όταν λένε, «ειρήνη και ασφάλεια», τότε αιφνίδιος όλεθρος πέφτει πάνω τους όπως ακριβώς οι ωδίνες σ’ αυτήν που έχει [παιδί] στην κοιλιά, και [οπωσδήποτε] δε θα ξεφύγουν.

Εσείς όμως, αδελφοί, δεν είστε στο σκοτάδι, ώστε η Ημέρα να σας καταλάβει [ξαφνικά] σαν κλέφτης.» (1Θεσ. 5:1-4 [Μεταγλώττιση])

 

Ο Παύλος γνωρίζοντας τι επρόκειτο να συμβεί στην Ιερουσαλήμ και στον Ναό, που ήταν το κέντρο της Ιουδαϊκής λατρείας, καθώς θα ερχόταν η οργή του Θεού και το τέλος του αιώνα του Μωσαϊκού Νόμου.(Λουκάς 21:20-24). Έτσι απέτρεπε τους Ισραηλίτες και προσήλυτους Θεσσαλονικείς  να επισκεφτούν τα επόμενα χρόνια την Ιερουσαλήμ.

 

«Δεδομένου ότι, ο Θεός δεν μας προσδιόρισε για οργή, αλλά για απόλαυση σωτηρίας, διαμέσου τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος πέθανε για χάρη μας, ώστε, είτε αγρυπνούμε είτε κοιμόμαστε, να ζήσουμε μαζί του.

Γι' αυτό, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον, και οικοδομείτε ο ένας τον άλλον, όπως και κάνετε.» (1Θεσ. 5:9-11 [Φίλος])

 

Ο Πέτρος έστειλε δυο επιστολές στους χριστιανούς Ισραηλίτες της διασποράς και τους προειδοποιούσε να προσέχουν από τους διεσπαρμένους Ιουδαίους ψευδοδιδασκάλους, που είχαν βγει μέσα από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού. Σε αντίθετη περίπτωση θα κινδύνευαν να καταδικαστούν και θα γίνονταν μέτοχοι της ταχείας απώλειας που θα επέρχονταν πάνω στους ψευδοπροφήτες και ψευδοδιδασκάλους των ημερών τους.

 

«Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήτες μεταξύ του λαού, όπως και μεταξύ σας θα υπάρχουν ψευδοδιδάσκαλοι, οι οποίοι θα εισαγάγουν κρυφά αιρέσεις απώλειας και που θα αρνιούνται και [το] Δεσπότη που τους αγόρασε, επιφέροντας στους εαυτούς τους ταχεία απώλεια. Και πολλοί θα ακολουθήσουν τις ασέλγειές τους, εξαιτίας των οποίων η οδός της αλήθειας θα βλαστημηθεί. Και με πλεονεξία θα σας εμπορεύονται με πλαστά λόγια· γι’ αυτούς η καταδίκη από παλιά δεν αργεί και η απώλειά τους δε νυστάζει.» (2Πέτ. 2:1-3 [Μεταγλώττιση])

 

‘Ηταν αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που ειρωνεύονταν και ακύρωναν τα προφητικά λόγια του Κυρίου Ιησού και των Αποστόλων Του για την επικείμενη Παρουσία του Κυρίου, αφού ήταν γνωστό ότι ζούσαν «στις έσχατες ημέρες» του Νόμου.

 

«Ταύτην δη, γαπητοί, δευτέραν μν γράφω πιστολήν, ν ας διεγείρω μν ν πομνήσει τν ελικριν διάνοιαν, μνησθναι τν προειρημένων ημάτων π τν γίων προφητν κα τς τν ποστόλων μν ντολς το κυρίου κα σωτρος, τοτο πρτον γινώσκοντες τι λεύσονται πσχάτων τν μερν ν μπαιγμον μπακται κατ τς δίας πιθυμίας ατν πορευόμενοι κα λέγοντες· Πο στιν παγγελία τς παρουσίας ατο; φ’ ς γρ ο πατέρες κοιμήθησαν, πάντα οτως διαμένει π’ ρχς κτίσεως.

λανθάνει γρ ατος τοτο θέλοντας τι ορανο σαν κπαλαι κα γ ξ δατος κα δι’ δατος συνεστσα τ το θεο λόγδι’ ν τότε κόσμος δατι κατακλυσθες πώλετο·

ο δ νν ορανο κα γ τ ατ λόγ τεθησαυρισμένοι εσν πυρ τηρούμενοι ες μέραν κρίσεως κα πωλείας τν σεβν νθρώπων.» (2Πέτ. 3:1-7 [SBLGNT])

 

Η παραπάνω προειδοποίηση είναι ξεκάθαρο ότι αφορούσε τους Ισραηλίτες χριστιανούς της διασποράς των ημερών του Πέτρου και όχι τους χριστιανούς των ημερών μας. Οι ψευδοδιδάσκαλοι εκείνων των ημερών ειρωνεύονταν τους χριστιανούς εκείνων των ημερών και ακύρωναν την «εγγύτητα» της επαγγελίας της παρουσίας του Κυρίου, όπως προφητεύτηκε από τον ίδιο τον Ιησού και τους Αποστόλους.

 

Πού είναι η υπόσχεση της παρουσίας Του; Γιατί αφότου οι πατέρες κοιμήθηκαν, όλα παραμένουν κατ’ αυτόν τον τρόπο από [την] αρχή [της] κτίσης

 

Ο Πέτρος μάλιστα εμφατικά έγραψε ότι ήταν πολύ κοντά το «τέλος».

 

«Πάντων δ τ τέλος γγικεν. σωφρονήσατε ον κα νήψατε ες προσευχάς· πρ πάντων τν ες αυτος γάπην κτεν χοντες, τι γάπη καλύπτει πλθος μαρτιν·» (1Πέτ. 4:7-8 [SBLGNT])

 

Δεν ήταν μόνο οι Ιουδαίοι των ημερών εκείνων που διέστρεφαν τα λόγια του Ιησού και των Αποστόλων αλλά και πολλοί «Χριστιανοί» των μετέπειτα αιώνων μέχρι και τις ημέρες μας έλεγαν και λένε ότι οι προφητείες του Ιησού και των Αποστόλων δεν θα εκπληρώνονταν εκείνες τις ημέρες πλήρως και εάν εκπληρώνονταν θα εκπληρώνονταν μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα χιλιάδων ετών.

 

Μάλιστα αυτοί οι ιδιοφυείς αυτόκλητοι «προφήτες» των ημερών μας  λένε ότι ο Ιησούς με τη λυτρωτική σταυρική θυσία δεν επέτυχε να σώσει τον εβραϊκό λαό από τις αμαρτίες του εκείνη την εποχή. Γι΄αυτό άφησε ένα μεγάλο χρονικό κενό στην τελευταία εβδομάδα των εβδομήντα εβδομάδων του Δανιήλ, για να έρθει να σώσει όλο το εβραϊκό έθνος.

 

Είναι δυνατό να απέτυχε το αίμα του Ιησού Χριστού; Είναι δυνατόν να αλλάζει ο Κύριος τον προφητικό του χρόνο εξαιτίας της απόρριψης της χάρης Του από μέρος  του εβραϊκού έθνους;

 

Εάν ο Παύλος και ο Πέτρος  προφήτευαν μέσα από τις επιστολές τους και προειδοποιούσαν ότι ήταν πολύ κοντά ΤΟ ΤΕΛΟΣ, πως μπορούμε να λέμε ότι η εγγύτητα των γεγονότων που προφήτεψε ο Ιησούς μέσα στην Αποκάλυψη ήταν για χιλιάδες χρόνια μετά.

 

«τατα δ τυπικς συνέβαινεν κείνοις, γράφη δ πρς νουθεσίαν μν, ες ος τ τέλη τν αώνων κατήντηκεν στε δοκν στάναι βλεπέτω μ πέσῃ.» (1Κορ. 10:11-12 [SBLGNT])

 

Ο ίδιος ο Ιησούς είχε προφητέψει, όντας ο Προφήτης, ποια θα ήταν τα σημεία που θα προσδιόριζαν το ΤΕΛΟΣ.

 

Ο Ιησούς απέστειλε τους αποστόλους με σκοπό να κηρύξουν «πρς τ πρόβατα τ πολωλότα οκου σραήλ» ότι «γγικεν βασιλεία τν ορανν» και ότι θα ερχόταν το ΤΕΛΟΣ και η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ. Τους προειδοποίησε για τους διωγμούς που θα δέχονταν και θα υπέφεραν μέχρι να κηρυχτεί το ευαγγέλιο στην Παλαιστίνη αλλά και σε όλη την ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όπου ήταν διεσπαρμένοι οι Ισραηλίτες σαν απολωλότα πρόβατα. Τότε θα ερχόταν το ΤΕΛΟΣ της Παλαιάς βασιλείας του ιουδαϊκού νομικισμού και θα ερχόταν η Νέα βασιλεία της χάρης και της αλήθειας του Ιησού Χριστού.

 

«Τούτους τος δώδεκα πέστειλεν ησος παραγγείλας ατος λέγων· Ες δν θνν μ πέλθητε κα ες πόλιν Σαμαριτν μ εσέλθητε· πορεύεσθε δ μλλον πρς τ πρόβατα τ πολωλότα οκου σραήλ.  πορευόμενοι δ κηρύσσετε λέγοντες τι γγικεν βασιλεία τν ορανν.» (Ματθ. 10:5-7 [SBLGNT])

  

«δο γ ποστέλλω μς ς πρόβατα ν μέσ λύκων· γίνεσθε ον φρόνιμοι ς ο φεις κα κέραιοι ς α περιστεραί. προσέχετε δ π τν νθρώπων· παραδώσουσιν γρ μς ες συνέδρια, κα ν τας συναγωγας ατν μαστιγώσουσιν μς·  κα π γεμόνας δ κα βασιλες χθήσεσθε νεκεν μο ες μαρτύριον ατος κα τος θνεσιν. ταν δ παραδσιν μς, μ μεριμνήσητε πς τί λαλήσητε· δοθήσεται γρ μν ν κείν τ ρ τί λαλήσητε· ο γρ μες στε ο λαλοντες λλ τ πνεμα το πατρς μν τ λαλον ν μν. παραδώσει δ δελφς δελφν ες θάνατον κα πατρ τέκνον, κα παναστήσονται τέκνα π γονες κα θανατώσουσιν ατούς. κα σεσθε μισούμενοι π πάντων δι τ νομά μου· δ πομείνας ες ΤΕΛΟΣ οτος σωθήσεται. ταν δ διώκωσιν μς ν τ πόλει ταύτ, φεύγετε ες τν τέραν· μν γρ λέγω μν, ο μ τελέσητε τς πόλεις το σραλ ως ν λθ υἱὸς το νθρώπου.» (Ματθ. 10:16-23 [SBLGNT])

 

«κα ποκριθες ησος επεν ατος· Βλέπετε μή τις μς πλανήσ·

πολλο γρ λεύσονται π τ νόματί μου λέγοντες· γώ εμι χριστός, κα πολλος πλανήσουσιν. μελλήσετε δ κούειν πολέμους κα κος πολέμων· ρτε, μ θροεσθε· δε γρ γενέσθαι, λλ’ οπω στν τ τέλος. γερθήσεται γρ θνος π θνος κα βασιλεία π βασιλείαν, κα σονται λιμο κα σεισμο κατ τόπους· πάντα δ τατα ρχ δίνων.» (Ματθ. 24:4-8 [SBLGNT])

 

«Τότε παραδώσουσιν μς ες θλψιν κα ποκτενοσιν μς, κα σεσθε μισούμενοι π πάντων τν θνν δι τ νομά μου. κα τότε σκανδαλισθήσονται πολλο κα λλήλους παραδώσουσιν κα μισήσουσιν λλήλους· κα πολλο ψευδοπροφται γερθήσονται κα πλανήσουσιν πολλούς· κα δι τ πληθυνθναι τν νομίαν ψυγήσεται γάπη τν πολλν. δ πομείνας ες τέλος οτος σωθήσεται. κα κηρυχθήσεται τοτο τ εαγγέλιον τς βασιλείας ν λ τ οκουμέν ες μαρτύριον πσιν τος θνεσιν, κα τότε ξει τ τέλος.» (Ματθ. 24:14 [SBLGNT])

 

 

Και θα κηρυχτεί αυτό το ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλη την οικουμένη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έρθει το τέλος

 

«Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, συνεργούντος του Κυρίου και βεβαιούντος το κήρυγμα διά των επακολουθούντων θαυμάτων.» (Μάρκ. 16:20)

 

Είναι αρκετά τα εδάφια που μαρτυρούν στην Καινή Διαθήκη, ότι πράγματι στη γενιά των Αποστόλων κηρύχθηκε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Ιησού Χριστού σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο και την ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όπου υπήρχαν συναγωγές των διεσπαρμένων Ισραηλιτών. Επρόκειτο σύντομα να έρθει ΤΟ ΤΕΛΟΣ – ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ (ολοκλήρωση - εκπλήρωση)  του ΑΙΩΝΑ του ΜΩΣΑΪΚΟΥ ΝΟΜΟΥ.

 

«Ακούσαντες τν πίστιν μν ν Χριστ ησο κα τν γάπην ν χετε ες πάντας τος γίους δι τν λπίδα τν ποκειμένην μν ν τος ορανος, ν προηκούσατε ν τ λόγ τς ληθείας το εαγγελίου το παρόντος ες μς, καθς κα ν παντ τ κόσμ στν καρποφορούμενον κα αξανόμενον καθς κα ν μν, φ’ ς μέρας κούσατε κα πέγνωτε τν χάριν το θεο ν ληθεί·» (Κολ. 1:4-6 [SBLGNT])

 

«Ε γε πιμένετε τ πίστει τεθεμελιωμένοι κα δραοι κα μ μετακινούμενοι π τς λπίδος το εαγγελίου ο κούσατε, το κηρυχθέντος ν πάσ κτίσει τ π τν ορανόν, ο γενόμην γ Παλος διάκονος.» (Κολ. 1:23 [SBLGNT])

 

«λλ λέγω, μ οκ κουσαν; μενονγε· Ες πσαν τν γν ξλθεν φθόγγος ατν, κα ες τ πέρατα τς οκουμένης τ ήματα ατν.» (Ρωμ. 10:18 [SBLGNT])

 

Πράγματι οι απόστολοι κήρυξαν «ες πσαν τν γν» της Παλαιστίνης, «ες τ πέρατα τς οκουμένης» της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπου υπήρχαν διεσπαρμένοι Ισραηλίτες και «ν πάσ κτίσει τ π τν ορανόν» έτσι πέτυχαν να καλέσουν και τους εθνικούς στη χάρη και αλήθεια της βασιλείας του Ιησού Χριστού.

 

«Εις δε τον δυνάμενον να σας στηρίξη κατά το ευαγγέλιόν μου και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, κατά την αποκάλυψιν του μυστηρίου του σεσιωπημένου μεν από χρόνων αιωνίων, φανερωθέντος δε τώρα διά προφητικών γραφών κατ' επιταγήν του αιωνίου Θεού και γνωρισθέντος εις πάντα τα έθνη προς υπακοήν πίστεως.» (Ρωμ. 16:25-26 [Βάμβας])

 

Η εκκλησία του Ιησού Χριστού της γενιάς των Αποστόλων «φαινόταν» να είναι χήρα και ο Νυμφίος της «υπέφερε θάνατο σταυρού». Όμως όντας αναστημένος θα ερχόταν «ν τάχει» να πάρει εκδίκηση για τα όσα υπέφερε το Σώμα Του, που έκραζε με πίστη σ΄Αυτόν που ήταν ο Δίκαιος Κριτής όσο αυτός έλειπε. Θα έβρισκε όμως τους Εβραίους χριστιανούς, που κατοικούσαν στη γη του Ισραήλ,  να έχουν διατηρήσει με πίστη τα λόγια του Ιησού στις καρδιές τους;

 

«Λέγω μν τι ποιήσει τν κδίκησιν ατν ν τάχει. πλν υἱὸς το νθρώπου λθν ρα ερήσει τν πίστιν π τς γς;» (Λουκ. 18:8 [SBLGNT])      

 

Η γενιά εκείνη θα έβλεπε «ν τάχει» την συντριβή του Σατανά.

 

« δ θες τς ερήνης συντρίψει τν Σατανν π τος πόδας μν ν τάχει. χάρις το κυρίου μν ησο Χριστο μεθ’ μν.» (Ρωμ. 16:20 [SBLGNT])

 

Αποκορύφωμα του ενδιαφέροντος και της αγάπης του Θεού για το λαό Του (Ιουδαίους και Εθνικούς) ήταν το βιβλίο της Αποκάλυψης, όπου ο Ιησούς φανέρωσε τη δόξα του προσώπου Του αλλά τους προειδοποίησε πως θα εκφύγουν όλα τα κακά που θα έρχονταν πάνω στους ασεβείς και απειθείς Εβραίους και προσήλυτους εκείνης της γενιάς.

Οι λόγοι για τους οποίους πιστεύουμε ότι η Αποκάλυψη του Ιωάννη γράφτηκε πριν το 70 μ.Χ. και όχι μετά το 90 μ.Χ. όπως πολλοί ισχυρίζονται παρουσιάζονται στα άρθρα :

 

1)     Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη

http://www.aionios-diathiki.gr/den-thelei-parelthei-e-genea-aute

2)    Πότε γράφτηκε το βιβλίο της Αποκάλυψης

http://www.aionios-diathiki.gr/pote-graphteke-to-biblio-tes-apokalypses

3)    Η δευτέρα παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού και η απολύτρωση της γενιάς της πρώτης εκκλησίας

http://www.aionios-diathiki.gr/e-deutera-parousia-tou-kyriou-iesou-christou-kai-e-apolytrose-tes-genias-tes-protes-ekklesias-5

4)    Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της

http://www.themelios-lithos.gr/o-echon-ota-akoueto/oeliosthaskoteiniaseikaieselenedethadoseitophengobolemates

5)    Η Ημέρα του Κυρίου

http://www.themelios-lithos.gr/teleutaies-emeres/eemeratoukyriou

 

 

«Και ο ΚΥΡΙΟΣ, ο Θεός των πνευμάτων των προφητών, απέστειλε τον άγγελό του, για να δείξει στους δούλους του αυτά που πρέπει να γίνουν γρήγορα (εν τάχει)».

 

Έτσι βλέπουμε πολλές φορές μέσα στα κεφάλαια της Αποκάλυψης τους χρονικούς προσδιορισμούς ταχέως, ταχύ, εν τάχει, εγγύς. Αυτοί οι προσδιορισμοί ήταν ενδεικτικοί της αμεσότητας και εγγύτητας της εκπλήρωσης των προφητειών των λόγων του Ιησού.

 

«ποκάλυψις ησο Χριστο, ν δωκεν ατ θες δεξαι τος δούλοις ατο, δε γενέσθαι ν τάχει, κα σήμανεν ποστείλας δι το γγέλου ατο τ δούλ ατο ωάνν.» (Αποκ. 1:1 [SBLGNT])

 

«μακάριος ναγινώσκων κα ο κούοντες τος λόγους τς προφητείας κα τηροντες τ ν ατ γεγραμμένα, γρ καιρς γγύς.» (Αποκ. 1:3 [SBLGNT])

 

 «μετανόησον ον· ε δ μή, ρχομαί σοι ταχύ, κα πολεμήσω μετ’ ατν ν τ ομφαί το στόματός μου». (Αποκ. 2:16 [SBLGNT])

 

«ρχομαι ταχύ· κράτει χεις, να μηδες λάβ τν στέφανόν σου.» (Αποκ. 3:11 [SBLGNT])

 

« οα δευτέρα πλθεν· δο οα τρίτη ρχεται ταχύ.» (Αποκ. 11:14 [SBLGNT])

 

«Κα επέν μοι· Οτοι ο λόγοι πιστο κα ληθινοί, κα κύριος, θες τν πνευμάτων τν προφητν, πέστειλεν τν γγελον ατο δεξαι τος δούλοις ατο δε γενέσθαι ν τάχει·»(Αποκ. 22:6 [SBLGNT])

 

«κα δο ρχομαι ταχύ· μακάριος τηρν τος λόγους τς προφητείας το βιβλίου τούτου.» (Αποκ. 22:7 [SBLGNT])

 

 

Το σφράγισμα της προφητείας του Δανιήλ σε αντίθεση με την προφητεία της Αποκάλυψης που έπρεπε να μείνει ανοιχτή και να γίνει γνωστή άμεσα

 

Ένας σπουδαίος λόγος που φανερώνει ότι το βιβλίο της Αποκάλυψης θα εκπληρωνόταν γρήγορα ήταν ότι ο Ιησούς σαν ο Προφήτης του ΤΕΛΟΥΣ ο ίδιος  άνοιξε τις σφραγίδες του τόμου του βιβλίου και ζητά και από τον Ιωάννη να μην σφράγιζε όσα του αποκάλυψε μέσα από το βιβλίο γιατί « καιρς γρ γγύς στιν».

"και λθεν και εληφεν κ τς δεξις το καθημένου πί το θρόνου.

και τε λαβεν το βιβλίον, τα τέσσαρα ζα και ο εκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι πεσαν νώπιον το ρνίου, χοντες καστος κιθάραν κα φιάλας χρυσς γεμούσας θυμιαμάτων, α εσιν α προσευχα τν γίων·

και δουσιν δήν καινήν λέγοντες· ξιος ε λαβεν το βιβλίον και νοξαι τας σφραγδας ατο, τι σφάγης και γόρασας τ θε ν τ αματί σου κ πάσης φυλς κα γλώσσης και λαο και θνους,

και ποίησας ατούς τ θε μν βασιλείαν και ερες, και βασιλεύουσιν πί τς γς."(Αποκ. 5:7-10[SBLGNT])

 

«Κα λέγει μοι· Μ σφραγίσς τος λόγους τς προφητείας το βιβλίου τούτου, καιρς γρ γγύς στιν.» (Αποκ. 22:10 [SBLGNT])

 

Αντίθετα ο Δανιήλ όταν έλαβε την προφητεία για όσα θα συνέβαιναν στο λαό Ισραήλ στις έσχατες ημέρες του Νόμου πολύ αργότερα, πήρε άλλη οδηγία από τον Κύριο.

 

«Και συ δανιηλ εμφραξον τους λογους και σφραγισον το βιβλιον εως καιρου συντελειας εως διδαχθωσιν πολλοι και πληθυνθη η γνωσις.» (Δαν. 12:4 [LXX])

 

«Και εγώ άκουσα, αλλά δεν κατάλαβα· τότε, είπα: Κύριέ μου, ποιο είναι το τέλος τους; Και είπε: Πήγαινε, Δανιήλ· επειδή, τα λόγια αυτά [είναι] κλεισμένα και σφραγισμένα, μέχρι τον έσχατο καιρό.

Πολλοί θα καθαριστούν, και θα λευκανθούν, και θα δοκιμαστούν· και οι ασεβείς θα ασεβούν· και κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει· όμως, οι συνετοί θα καταλάβουν.» (Δαν. 12:8-10[Φίλος])

 

Η προφητεία που έδωσε ο Κύριος στον Δανιήλ  εκπληρώθηκε στη γενιά του Ιησού Χριστού και των Αποστόλων σύμφωνα με τις 70 εβδομάδες. Για περίπου τετρακόσια ενενήντα (490) χρόνια η προφητεία θα παρέμενε κλεισμένη και σφραγισμένη.

Αντίθετα ο Κύριος είπε στον Ιωάννη να μην κλείσει ούτε να σφραγίσει την προφητεία της Αποκάλυψης «Μ σφραγίσς τος λόγους τς προφητείας το βιβλίου τούτου, καιρς γρ γγύς στιν».

 

Θα έπρεπε να σκεφτούμε ότι αν περίπου 500 χρόνια δεν ήταν ταχέως, ταχύ, εν τάχει, εγγύς για τον Δανιήλ και τη γενιά του, πως είναι δυνατόν να διατεινόμαστε ότι θα εκπληρωθούν οι προφητείες του Ιησού  περίπου δύο χιλιάδες (2.000) χρόνια και περισσότερα μετά όταν χρησιμοποίησε τους χρονικούς προσδιορισμούς ταχέως, ταχύ, εν τάχει, εγγύς

 

Το επόμενο εδάφιο μιλάει για τον μισθό που θα έδινε ο Κύριος σύντομα στους μαθητές Του, καθώς τους λέει μέσω του Ιωάννη:

 

«δο ρχομαι ταχύ, κα μισθός μου μετ’ μο, ποδοναι κάστ ς τ ργον στν ατο.» (Αποκ. 22:12 [SBLGNT])

 

Επίσης υπάρχει μια ατράνταχτη μαρτυρία των ρημάτων του Ιησού ότι θα υπήρχαν Απόστολοι  που θα ζούσαν κατά το Δεύτερο Ερχομό Του, όταν θα ελάμβανε χώρα και η Κρίση του Λευκού θρόνου.

 

«μέλλει γρ υἱὸς το νθρώπου ρχεσθαι ν τ δόξ το πατρς ατο μετ τν γγέλων ατο, κα τότε ποδώσει κάστ κατ τν πρξιν ατομν λέγω μν τι εσίν τινες τν δε στώτων οτινες ο μ γεύσωνται θανάτου ως ν δωσιν τν υἱὸν το νθρώπου ρχόμενον ν τ βασιλεί ατο.» (Ματθ. 16:27-28 [SBLGNT])

 

«λέγει ατ ησος· Ἐὰν ατν θέλω μένειν ως ρχομαι, τί πρς σέ; σύ μοι κολούθει. ξλθεν ον οτος λόγος ες τος δελφος τι μαθητς κενος οκ ποθνσκει. οκ επεν δ ατ ησος τι οκ ποθνσκει λλ’· Ἐὰν ατν θέλω μένειν ως ρχομαι, τί πρς σέ;» (Ιωάν. 21:22-23 [SBLGNT])

 

Επίσης δεν θα είχαν προλάβει να κηρύξουν σε όλες τις πόλεις του Ισραήλ οι απόστολοι μέχρι να ερχόταν για Δεύτερη φορά.

 

«ταν δ διώκωσιν μς ν τ πόλει ταύτ, φεύγετε ες τν τέραν· μν γρ λέγω μν, ο μ τελέσητε τς πόλεις το σραλ ως ν λθ υἱὸς το νθρώπου.» (Ματθ. 10:23 [SBLGNT])

 

«μετανόησον ον· ε δ μή, ρχομαί σοι ταχύ, κα πολεμήσω μετ’ ατν ν τ ομφαί το στόματός μου.» (Αποκ. 2:16 [SBLGNT])

 

«Λέγει μαρτυρν τατα· Ναί· ρχομαι ταχύ. μήν· ρχου, κύριε ησο.» (Αποκ. 22:20 [SBLGNT])

 

 

Συμπέρασμα

 

Μήπως τελικά πολλοί χριστιανοί των ημερών μας εκλαμβάνουν κατά το δοκούν τις προφητείες του Ιησού που ήταν για τις έσχατες ημέρες της Παλαιάς Διαθήκης που ζούσε η γενιά των Αποστόλων. Μεταθέτουν έτσι τις προφητείες του Ιησού που ήταν για εκείνη τη γενιά για χιλιάδες χρόνια μετά, ώστε να τις προσδιορίζουν στις δικές μας ημέρες και αργότερα;

 

Πέφτουν έτσι όμως στο λάθος και την πλάνη των συγχρόνων του Ιεζεκιήλ που μετέθεταν την προφητεία του για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους όταν έλεγαν : «Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους».

 

Ο Ιησούς και οι Απόστολοι στις ημέρες του θα ήταν πολύ επίκαιρο να επισημάνουν εμφατικά τον χρόνο της εκπλήρωσης των προφητειών τους για την Ιερουσαλήμ έχοντας ως παράδειγμα εκείνη του προφήτη Ιεζεκιήλ για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους το 586 π.Χ.

 

Έτσι θα επαναλάβω τα λόγια  όπως ο Θεός τα έδωσε στον Ιεζεκιήλ να πει σε όλους εκείνους που στρέφονταν εναντίον του και μετέθεταν την εκπλήρωση της προφητείας του μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, σε όσους θέλουν να προφητεύουν από τις καρδιές τους και οι οποίοι λένε ότι όσα είπε ο Ιησούς και οι Απόστολοι δεν αφορούσαν τις ημέρες εκείνες αλλά είναι για τις τελευταίες ημέρες του κόσμου.

 

«Πλησιάζουν οι ημέρες, και η εκπλήρωση κάθε όρασης· επειδή, δεν θα είναι πλέον καμιά όραση αναληθής ούτε κολακευτική πρόρρηση, μέσα στον Ισραήλ, θα μιλήσω έναν λόγο, και θα τον εκτελέσω, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Γιε ανθρώπου δες, ο οίκος Ισραήλ λένε: Η όραση, που αυτός βλέπει, αναφέρεται σε πολλές ημέρες, και προφητεύει για μακρινούς χρόνους.

Γι' αυτό, πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Κανένα από τα λόγια μου δεν θα μακρύνει πλέον, αλλά ο λόγος που μίλησα θα εκτελεστεί, λέει ο Κύριος ο Θεός.» (Ιεζ. 12:17-28)

 

Άραγε το «Ιδού έρχομαι ταχέως» θα συνεχίσουν κάποιοι να λένε ότι αφορά τις ημέρες μας και όχι τις ημέρες της γενιάς των Αποστόλων του Ιησού Χριστού;




ΑΜΗΝ