Η Γη του Ισραήλ

Η Γη του Ισραήλ

Συγγραφή: Ευάγγελος Δημ. Κεπενές (Απρίλιος 27, 2026, 21:30)

Ο Κύριος είπε στον Άβραμ «Έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου και εκ του οίκου του πατρός σου εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει και θέλω σε κάμει εις έθνος μέγα και θέλω σε ευλογήσει και θέλω μεγαλύνει το όνομά σου και θέλεις είσθαι εις ευλογίαν.» (Γέν. 12:1-2, 7, Πράξ. κεφ. 7)

Όταν ο Θεός έφερε τον κατά σάρκα Ισραήλ στη γη της επαγγελίας  έθεσε τα όρια κατοικίας τους και τους είπε:

«αύτη έσται υμίν η ΓΗ και τα όρια αυτής κύκλω.» (Αριθ. 34:12)

Ο Θεός τους προειδοποιούσε:

«Γη γη άκουε λόγον κυρίου …» (Ιερ. 22:29)

«Μη μολύνετε λοιπόν την γην εις την οποίαν θέλετε κατοικήσει, εν μέσω της οποίας εγώ κατοικώ, διότι εγώ ο Κύριος είμαι ο κατοικών εν μέσω των υιών Ισραήλ.» (Αρ. 35:34)

«Εἶπα τῷ κυρίῳ κύριός μου εἶ σύ ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις τοῖς ἁγίοις τοῖς εν τη γη αυτού ἐθαυμάστωσεν πάντα τα θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς” (Ψαλμ. 15:2-3 Ο’)

Αυτοί όμως απείθησαν και ανόμησαν

«Και εισήλθατε και εμιάνατε την γην μου και την κληρονομίαν μου έθεσθε εις βδέλυγμα, οι ιερείς ουκ είπαν πού έστι Κύριος …» (Ιερ. 2:7-8, 3:2)

«Και η γη εμολύνθη υποκάτω των κατοίκων αυτής· διότι παρέβησαν τους νόμους, ήλλαξαν το διάταγμα, ηθέτησαν διαθήκην αιώνιον. » (Ησ. 24:5)

Και οργίστηκε ο Κύριος κατ΄αυτών

«Και μετώκισε (ο βασιλεύς της Βαβυλώνος) την Ιερουσαλήμ […] και ουκ υπελείφθη πλήν οι πτωχοί της γης […] και τους ισχυρούς της γης απήγαγεν εις αποικεσία …» (B΄ Βασ. 24:10-15)

«Και ειπέ προς τον λαόν της γης, Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός περί των κατοίκων της Ιερουσαλήμ και περί της γης του Ισραήλ. Θέλουσι φάγει τον άρτον αυτών μετά αγωνίας και θέλουσι πίει το ύδωρ αυτών μετά εκστάσεως· διότι η γη αυτής θέλει ερημωθή από του πληρώματος αυτής, διά την ανομίαν πάντων των κατοικούντων εν αυτή». (Ιεζ. 12:19)

«Αναγγείλατε προς τον Ιούδαν και κηρύξατε προς την Ιερουσαλήμ· και είπατε και ηχήσατε σάλπιγγα εις την γην.» (Ιερ. 4:5)

«Άκουε, γη· ιδού, εγώ θέλω φέρει κακόν επί τον λαόν τούτον, τον καρπόν των διαλογισμών αυτών, διότι δεν επρόσεξαν εις τους λόγους μου και εις τον νόμον μου, αλλ' απέρριψαν αυτόν.» (Ιερ. 6:19)

«Ότι ἔθνος ἀνέβη επί την γην μου ἰσχυρόν κα ἀναρίθμητον οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ὀδόντες λέοντος κα αἱ μύλαι αὐτοῦ σκύμνου” (Ιωήλ 1:6)

Το Βιβλίο της Απολάλυψης
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ [όχι σε όλο τον κόσμο] ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει
[Επίρρημα του χρόνου που σημαίνει «γρήγορα», «σύντομα», «χωρίς καθυστέρηση»]

Το βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρεται στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ και στην ερήμωση της Γης του Ισραήλ που ήταν η Γη του Θεού ως συνέπεια της οργής του Θεού.

«Και πας πλοίαρχος και παν το πλήθος το επί των πλοίων και ναύται και όσοι εμπορεύονται διά της θαλάσσης, εστάθησαν από μακρόθεν, και έκραζον βλέποντες τον καπνόν της πυρπολήσεως αυτής (της Ιερουσαλήμ), λέγοντες· Ποία πόλις εστάθη ομοία με την πόλιν την μεγάλην; Και έβαλον χώμα επί τας κεφαλάς αυτών και έκραζον κλαίοντες και πενθούντες, λέγοντες· Ουαί, ουαί, η πόλις η μεγάλη, εν ή επλούτησαν εκ της αφθονίας αυτής πάντες οι έχοντες πλοία εν τη θαλάσση· διότι εν μιά ώρα ηρημώθη.» (Αποκ. 18:17-19)

«Και θέλω παύσει από των πόλεων του Ιούδα και από των οδών της Ιερουσαλήμ την φωνήν της χαράς και την φωνήν της ευφροσύνης, την φωνήν του νυμφίου και την φωνήν της νύμφης· διότι η ΓΗ θέλει κατασταθή έρημος.» (Ιερ. 7:34, Αποκ. 18:23)

Συμπέρασμα

Στην εβραϊκή γλώσσα της Παλαιάς Διαθήκης, η λέξη "Eretz" (ארץ), ελληνικά «Γη» μπορεί να σημαίνει τόσο την «υφήλιο» όσο και τη συγκεκριμένη «χώρα» ή «έδαφος». Στο πλαίσιο των προφητειών προς τον σαρκικό Ισραήλ, η «ερήμωση της γης» αφορούσε τη Γη της Επαγγελίας (την Αγία Γη), ως άμεση συνέπεια της παραβίασης της Διαθήκης. Ο ορισμός στο Γένεσις 1:10 («ξηρά») δείχνει ότι ο όρος είναι ευρύς, αλλά το πλαίσιο των Προφητών (π.χ. Ησαΐας, Ιερεμίας) εντοπίζει την κρίση στον τόπο όπου ο Θεός είχε θέσει το Όνομά Του. Στα εδάφια Εσδ. 3:3 & Ιεζ. 36:24, ο πληθυντικός «γαιών» ταυτίζεται με τις περιοχές των ειδωλολατρικών εθνών. Στον Ιεζεκιήλ, η λέξη τονίζει τη διασπορά σε πολλές και διαφορετικές χώρες, σε αντίθεση με τη μία και συγκεκριμένη «γῆν ὑμῶν» (τη γη του Ισραήλ).
Η κρίση στρεφόταν κατά των βιολογικών απογόνων που είχαν τη «μορφή ευσέβειας» αλλά όχι την υπακοή και την πίστη.. Η ερήμωση της γης δεν ήταν μια τυφλή καταστροφή της φύσης, αλλά μια δικαστική απόφαση πάνω στο κληρονόμημα του Αβραάμ λόγω διαθηκικής συνέπειας, εξ αιτίας της αποστασίας τους από την Παλαιά Διαθήκη και της απόρριψης της Καινής.

Ματθ. 22:7 "ὁ δ βασιλεύς ὠργίσθη κα πέμψας τα στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσεν τους φονεῖς ἐκείνους και την πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησεν".

Πολλές θρησκευτικές παραδόσεις τείνουν να «παγκοσμιοποιούν» αυτές τις τοπικές εσχατολογικές κρίσεις, αγνοώντας ότι για τον αρχαίο Ισραηλίτη, η «Γη» (Eretz) ήταν ο ζωτικός του χώρος που οριζόταν από τη Διαθήκη.

                                                                                                         --------------------------------------------------

 

  << Επιστροφή στην Αρχική σελίδα