Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ: Διαφορετική Πορεία από το Θείο Έργο

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ: Διαφορετική Πορεία από το Θείο Έργο

Συγγραφή: Ευάγγελος Δημ. Κεπενές (Φεβρουάριος 2, 2026, 17:40)

Σε πλήρη αντίθεση με το ολοκληρωμένο και αμετάβλητο έργο του Χριστού, τα θρησκευτικά συστήματα ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία, υποταγμένα στις μεταβολές του οικονομικού και πολιτικού τους περιβάλλοντος. Μέσω της συνεχούς αλληλεπίδρασης και αφομοίωσης ξένων στοιχείων εξελίσσονται, παράγοντας διαρκώς νέες δογματικές αποχρώσεις, οι οποίες όμως —στερούμενες πνευματικής ουσίας— αδυνατούν να αναγεννήσουν τον εκ φθαρτού σπέρματος γεννηθέντα, θνητό άνθρωπο. Τελικά, τα επικρατέστερα από αυτά, επιδιώκοντας τη σύμπλευση με την κοσμική ισχύ, καταλήγουν μεταμορφούμενα σε ολοκληρωτικά θρησκευτικοπολιτικά συστήματα, όπου η αναγεννητική χάρη αντικαθίσταται από την εξουσία και από ουτοπικά θρησκευτικά ιδεώδη, όπως:

• Η ανάκτηση ενός «χαμένου παραδείσου» μέσω ενός εγκόσμιου μεσσιανισμού.

• Η προσδοκία μιας επίγειας βασιλείας ενός σαρκικού «Ισραήλ».

• Η αναβίωση του φαντάσματος ενός «χριστιανικού» Βυζαντίου ή άλλων θεοκρατικών αυτοκρατοριών.

• Η αυταπάτη περί ενός "τέλους της ιστορίας", που αγνοεί την ατελεύτητη φύση της Βασιλείας της χάριτος.

• Η δογματική φαντασίωση για την αποκατάσταση ή τη "θέωση" της ύλης η οποία διολισθαίνει στην πνευματικοποίηση της φθαρτής ύλης —υλοζωισμός.

Ενώ η φύση ανακυκλώνει τα ανόργανα στοιχεία της και διαιωνίζει τη ζωή μέσω μιας αδιάκοπης, φθαρτής σπερματικής διαδικασίας και ο Χριστός παραμένει Αρχιερέας για πάντα για να σώζει όσους πλησιάζουν τον Θεό μέσω Αυτού τα συστήματα αυτά υπόσχονται στατικές ουτοπίες ‘παύσης’, αδυνατώντας να συλλάβουν τη ζωντανή και ατελεύτητη ενέργεια της θείας χάριτος στον εκ φθαρτού σπέρματος γεννηθέντα, θνητό άνθρωπο.

Δημιουργώντας —τα ουτοπικά θρησκευτικά και εξελισσόμενα συστήματα— δομές εξουσίας και, κινδυνολογώντας προς εκφοβισμό (Αντίχριστος, αιώνια κόλαση, απώλεια σωτηρίας λόγω μη υποταγής στο σύστημα), χειραγωγούν την πνευματική ελευθερία των πιστών, αδρανοποιώντας την κριτική σκέψη και καθιστώντας τους υποτελείς θρησκόληπτους και, οπαδούς δεισιδαιμονιών.

                                                                                                     ------------------------------------

<< Επιστροφή στην Αρχική σελίδα