Φυλετικός και θρησκευτικός Ρατσισμός 

Φυλετικός και θρησκευτικός Ρατσισμός

Συγγραφή: Ευάγγελος Δ. Κεπενές (Ιούνιος 28, 2025, 18:30)

Ο Ελληνορθόδοξος Χριστιανισμός καθώς και ο Χριστιανικός Σιωνισμός αποβλέποντες σε επίγειες δόξες έχουν αποδεχτεί την κανονικοποίηση της βίας και τον σκοπό που αγιάζει τα μέσα.

 Ο Ελληνορθόδοξος Χριστιανισμός που είναι η ελληνοποίηση του Βιβλικού Χριστιανισμού και ο σωτήρας του αρχαίου ελληνικού μυστικισμού καθώς και ο Σιωνιστικός Χριστιανισμός που είναι η αυθαίρετη ρατσιστικοποίηση και μεροληψία της αγάπης του Θεού υπέρ ενός σύγχρονου πολιτικού κράτους στην πάλαι ποτέ «αγία Γη» της Παλαιστίνης  -που μετά την ίδρυσή του παραμέρισε την σοσιαλιστική ιδεολογία του και κατάντησε να εξυπηρετεί με κάθε μέσο τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα της Δύσης-  έχουν επιφέρει μεγάλη σύγχυση στην επίγνωση και ορθή πίστη του μονογενούς Υιού του Θεού και αμαυρώνουν την σωτήρια αντιρατσιστική αγάπη της αλήθειας Του.

Ο  Ιησούς συναναστρέφονταν με Τελώνες και Φαρισαίους, βοηθούσε αλλόθρησκους, υπερασπιζόταν πόρνες και εφάρμοζε πάντα αυτά που δίδασκε όπως: «αγαπάτε αλλήλους», «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» και «αγάπα τον πλησίον σου» χωρίς ίχνος ρατσισμού. Ομοίως οι Απόστολοι διατήρησαν αντιρατσιστική γραμμή διδασκαλίας.

«οὕτως (με αυτόν τον τρόπο) γὰρ ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν τὸν μονογενῆ ἔδωκεν ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν (ο κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτου ράτσας) μὴ ἀπόληται ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.” (Ιωάν. 3:16)

«Νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη θεοῦ πεφανέρωται μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν, δικαιοσύνη δὲ θεοῦ διὰ πίστεως [Ἰησοῦ] Χριστοῦ εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας. οὐ γάρ ἐστιν διαστολή (=αντίθεση), πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ θεοῦ. δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.» (Ρωμ. 3:21-24)

«Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον, δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε [πρῶτον] καὶ Ἕλληνι.» (Ρωμ. 1:16)

«Και δεν υπάρχει δι' ουδενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν.» (Πράξ. 4:12)

«τούτο καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ, ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.» (1Τιμ. 2:3-4)

Το πολιτικό Ισραήλ

Η βιβλική επιστροφή στην «αγία Γη» του βιολογικού Ισραήλ εκπληρώθηκε επί ημερών Έσδρα και Νεεμία.

Το σημερινό πολιτικό Ισραήλ ουδεμία συγγένεια έχει με το βιολογικό γενεαλογικό δέντρο του Αβραάμ. Άλλωστε τις γενεαλογίες που αποδεικνύουν τις βιολογικές συγγένειες ο Παύλος τις χαρακτηρίζει ανωφελείς και μάταιες (Τίτος 3:9) και συστήνει τον πνευματικό εν Χριστώ Ισραήλ.

«Διότι πάντες οι εκ του Ισραήλ δεν είναι ούτοι Ισραήλ, ουδέ διότι είναι σπέρμα του Αβραάμ, διά τούτο είναι πάντες τέκνα, αλλ' Εν τω Ισαάκ θέλει κληθή εις σε σπέρμα. Τουτέστι, τα τέκνα της σαρκός ταύτα δεν είναι τέκνα Θεού, αλλά τα τέκνα της επαγγελίας λογίζονται διά σπέρμα.» (Ρωμ. 9:7-8)

Ούτε και με την οικονομία της πίστης έχουν σχέση διότι οι «πωρωμένοι» εκ του Ισραήλ «ὅτι πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ Ἰσραὴλ γέγονεν» εφόνευσαν τον αρχηγό της ζωής και διώξανε την εκκλησία Του. (1Τιμ. 1:4. Ρωμ. 11:25. Πράξ. 3:15)

 «εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον. ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτὸν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα θεοὺ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αυτοῦ,» (Ιωάν. 1:11-12)

Σύμφωνα με τον Νετανιάχου το σημερινό πολιτικό Ισραήλ συγκροτείται από ογδόντα (80) ετερογενή έθνη. Όσοι δε ασπάζονται το αποκρυφιστικό Παλαιστινιακό ή Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, που είναι η καταγραφή της μυστικιστικής ραβινικής προφορικής παράδοσης σε δύο βιβλία την Μισνά και την Γκεμαρά λογίζονται Εβραίοι. Επίσης και όσοι γεννιούνται από μητέρα που έχει ασπαστεί το Ταλμούδ λογίζονται Εβραίοι κατά το αρχαίο νομικό σύστημα της μητριαρχίας, αρκεί όμως και η γιαγιά ή η προγιαγιά ή η προ-προγιαγιά να ήταν εβραϊκής θρησκείας. Ο Ιησούς όμως την ραβινική παράδοση την εκτόπισε «μάτην δὲ σέβονται με διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων”, στην δε εκκλησία της Σμύρνης χαρακτήρισε την συναγωγή των Ιουδαίων συναγωγή του Σατανά (Αποκ. 2:9)

Ο σημερινός ραβινικός Ιουδαϊσμός έχει ρίζα την αρχαία “Ιουδαϊκή μυστική παράδοση του θρόνου ή του άρματος” και απόληξη την Καμπαλά που είναι η μήτρα όλων των θεοσοφικών και μασονικών αδελφοτήτων και πεδίο άσκησης της μαγείας με πολυθεϊστικές πτυχές και πυθαγόρειες και νεοπλατωνικές συγκλίσεις όπου ο Θεός παρουσιάζεται ως απρόσωπη τριαδική ενέργεια.

«Το γεγονός ότι οι καμπαλιστές ασκούν τη μαγεία δεν είναι ούτε στοιχείο συνωμοσιολογίας, ούτε χρήζει   ιδιαίτερης απόδειξης καθώς οι ίδιοι οι καμπαλιστές το παραδέχονται. Δίπλα στη θεωρητική  υπάρχει και η πρακτική Καμπαλά που είναι η άσκηση της μαγείας. Καμπαλιστικά κείμενα μαγικών τελετών όπως το Σεφέρ χα Μπαχίρ (Sefer HaBahir), το Σεφέρ Χασέκ (Sefer Ha-Heshek), κ.α., τα λεγόμενα γριμόρια, δηλαδή  βιβλία με μαγικές επικλήσεις και σύμβολα έχουν διασωθεί. Περιέχουν μαγικές χρήσεις του ζωδιακού κύκλου, μαγικά σύμβολα, χειρομαντεία, παρασκευή μαγικών φίλτρων, ξόρκια, μεθόδους συγγραφής μαγικών φυλαχτών, πολλές φορές  με ακατανόητες φράσεις και επικλήσεις». (Αρχιμ. Θεόφιλος Λεμοντζής Δρ. Θεολογίας "ΗΚαμπαλά ως πεδίο άσκησης της μαγείας") 

Ο ραβινικός Ιουδαϊσμός έχει μεγάλη επίδραση στην ζωή και σκέψη των Ισραηλιτών, των ελιτιστών και των προκαθημένων των θρησκειών. Συνεχίζει δε να είναι «αντιτασσόμενος» στον Χριστό και έχει πρωτόγνωρο εθνικοκεντρισμό, πιστεύοντας ότι όσοι δέχονται το Ταλμούδ είναι σοφοί, η ανώτερη φυλή και οι ρυθμιστές της ιστορίας του Κόσμου.

Μερικά αποσπάσματα από την ραβινική γραμματεία που φωτίσουν την ιδεολογία τους

«Για όσους δεν πιστεύουν ότι το Ταλμούδ είναι σατανικό, διακηρύσσει ότι ο Χριστός είναι στην Κόλαση και βράζει σε περιττώματα και σπέρμα (Gittin, 56b, 57a).»

Πηγή: https://www.sefaria.org/Gittin.57a.15?lang=en

«Σύμφωνα με το Sanhedrin 43a, ο Ιησούς άξιζε την εκτέλεση: "Την παραμονή του Πάσχα, ο Ιησούς κρεμάστηκε […] Νομίζεις μήπως ότι ήταν κάποιος για τον οποίο θα έπρεπε να υπάρξει κάποια υπεράσπιση; Δεν ήταν ένας Mesith (πλάνος);"

»"'Ενας ραββίνος έρχεται σε διαλεκτική σύγκρουση με τον Θεό και Τον νικά. Ο Θεός παραδέχεται τον ραββίνο ότι νίκησε στη σύγκρουση" Baba Mezia 59b.

»"Οι Χριστιανοί και όλοι οι υπόλοιποι που απορρίπτουν το Ταλμούδ θα πάνε στην κόλαση και θα τιμωρούνται εκεί για όλες τις γενιές." Rosh Hashanah 17a

»"'Ενας εβραίος μπορεί να συνουσιαστεί με ένα παιδί, αρκεί το παιδί να είναι λιγότερο από 9 ετών." Sanhedrin 54b.

»"Ένας εβραίος άνδρας είναι υποχρεωμένος να λέει την ακόλουθη προσευχή κάθε ημέρα: Σε ευχαριστώ Θεέ που δε με έκανες άπιστο, γυναίκα ή σκλάβο." Menahoth 43b-44a.

»Η γενοκτονία εγκρίνεται από το Ταλμουδ: Minor Tractates, Soferim 15, Κανών 10: Αυτό είναι το ρητό του ραββίνου Simon ben Yohai: Tob shebe goyyim harog ("Ακόμα και οι καλύτεροι των μη-εβραίων θα πρέπει όλοι τους να θανατωθούν").

»"Οι εβραίοι αποκαλούνται ανθρώπινα όντα, αλλά οι μη-εβραίοι δεν είναι άνθρωποι, είναι κτήνη". TALMUD: Baba Mezia, 114b

»Ο ραββίνος Yitzhak Ginsburg διεκήρυξε: "Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι το εβραϊκό αίμα και το αίμα των απίστων δεν είναι το ίδιο πράγμα". (NY Times, June 6, 1989, σελ.5).”

 »"Οι εβραίοι πρέπει να καταστρέψουν τα βιβλία των Χριστιανών, π.χ. την Καινή Διαθήκη" Shabbath 116a (σελ. 569).”»

Πηγή: https://www.schizas.com/talmoud-ratsismos-aischrotis-anthellinismos/

Ο ηρωϊκός ομότιμος καθηγητής του εβραϊκού Πανεπιστημίου Prof. Israel Shahak που μεγάλωσε μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης επιβεβαιώνει στο μνημειώδες έργο του, Jewish History, Jewish Religion" (London: Pluto Press), την κακοβουλία και τον ρατσισμό που περιέχεται στο Ταλμούδ. Η μετάφραση στα ελληνικά που κυκλοφορεί από τις «Εναλλακτικές εκδόσεις» στις σελίδες 83-84 αναφέρει:

«Μπορούμε να αναφέρουμε ακόμα εκείνον τον κανόνα (Shabbath 116a (σελ. 569)  σύμφωνα με τον οποίο δίνεται η εντολή στους Εβραίους να καίνε δημόσια ει δυνατόν, όποιο αντίγραφο της Καινής Διαθήκης τους πέσει στα χέρια (και αυτό όχι μόνο ισχύει ακόμα και σήμερα, αλλά και εφαρμόζεται στην πράξη. Έτσι, στις 23 Μαρτίου 1980, εκατοντάδες αντίγραφα της Καινής Διαθήκης κάηκαν δημόσια και τελετουργικά στην Ιερουσαλήμ, υπό την αιγίδα της Γιαντ Λε’ ακίμ, μιας εβραϊκής θρησκευτικής οργάνωσης που χρηματοδοτείται από το ισραηλινό υπουργείο θρησκευμάτων).»

Από τις κριτικές που έχει λάβει το βιβλίο του Ισραήλ Σαχάκ αξίζει να αναφέρουμε δύο.

«Τη στιγμή που ο μουσουλμανικός φονταμενταλισμός καταγγέλλεται στην Δύση, ο εβραϊκός παραμένει στο απυρόβλητο. Σ’ αυτό το έργο, το οποίο έχει υμνηθεί ενώ παράλληλα έχει προκαλέσει οξύτατες αντιπαραθέσεις, ο Ισραήλ Σαχάκ , προβαίνει σε μια προκλητική μελέτη για την έκταση στην οποία το «κοσμικό» κράτος του Ισραήλ έχει διαμορφωθεί υπό την επίδραση θρησκευτικών ορθοδοξιών, οι οποίες έχουν δυνητικά θανατηφόρες συνέπειες. Μέσα από την μελέτη του Ταλμούδ και του ραβινικού δικαίου, ο Σαχάκ υποστηρίζει ότι οι ρίζες του εβραϊκού σωβινισμού και του θρησκευτικού φανατισμού θα πρέπει να κατανοηθούν άμεσα προτού να είναι πολύ αργά. (Γκορ Βιντάλ, Αμερικάνος συγγραφέας)

«Ο Σαχάκ ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησε τον όρο «ιουδαιο-ναζισμός» προκειμένου να χαρακτηρίσει τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι Ισραηλινοί για να υποτάξουν και να καταπιέσουν τους Παλαιστινίους. Ο Σαχάκ είναι πολύ θαρραλέος και θα έπρεπε κανονικά να βραβευτεί για τις υπηρεσίες του προς την ανθρωπότητα» (Εντουαρντ Σάιντ, Παλαιστίνιος – Αμερικάνος ακαδημαϊκός)

Ο φαρισαϊκός Ιουδαϊσμός, η απαρχή δηλαδή του ραβινικού Ιουδαϊσμού, απ’ αρχής είχε φαντασιωθεί έναν εθνικό θεό που θα έκανε το σαρκικό έθνος του Ισραήλ κυρίαρχο. Όμως το αποκύημα της Παλαιάς Διαθήκης που είναι το Ευαγγέλιο του Ιησού είναι αντιρατσιστικό “Όποιος πιστεύσει θέλει και σωθεί” και μιλούσε για μια ουράνια βασιλεία και όχι επίγεια.

«ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο ἂν ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν. » (Ιωάν. 18:36)

Επίσης η διάκριση μεταξύ σαρκικού Ισραήλ που ήταν σε δουλεία και βίωνε την κατάρα του Νόμου και την αποκοπή από την αθανασία και μεταξύ του πνευματικού Ισραήλ που απαρτίζεται από τους απανταχού εν Χριστώ που βίωσε και βιώνει την ελευθερία και την δικαίωση δια πίστεως στο Χριστό Ιησού και την δωρεά της αθανασίας είναι βιβλική και αναντίρρητη.

Συνεπώς η όλη φιλοσοφία του Χριστιανικού Σιωνισμού περί εβραϊκής εθνικής ανωτερότητας και η πεποίθηση ότι ο ρυθμιστής της έκβασης της ανθρώπινης ιστορίας είναι το ‘κοσμικό’ κράτος του Ισραήλ και η επίγεια Ιερουσαλήμ δεν υποστηρίζεται από τον εκπληρωμένο δια του Ιησού προφητικό Λόγο. Σημαία λοιπόν των εχόντων επίγνωση Θεού και μετόχων επουρανίας κλήσεως (Εβρ. 3:1) είναι η αγάπη του Ιησού και όχι η εθνική σημαία του σημερινού ‘κοσμικού’ Ισραήλ.

Συμπέρασμα

«ἀλλ' ὁ [μὲν] ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλεύθερας δι' ἐπαγγελίας. ἅτινα ἐστιν ἀλληγορούμενα αὐταὶ γάρ εἰσιν δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστιν Ἁγάρ. τὸ δὲ Ἁγὰρ Σινᾶ ὄρος ἐστιν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ· συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ, δουλεύει γὰρ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς. ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλήμ ἐλευθέρα ἐστιν, ἥτις ἐστιν μήτηρ ἡμῶν· γέγραπται γὰρ· εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. ἡμεῖς δὲ, ἀδελφοὶ, κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐσμέν. ἀλλ' ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκεν τὸν κατὰ πνεῦμα, οὕτως καὶ νῦν. ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς· οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας. διό, ἀδελφοί, οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας.» (Γαλ. 4:23-31)

Άλλη Διαθήκη δεν υπάρχει ούτε σωτηρία σύμφωνα με την εθνικότητα ο Χριστός είναι ο Σωτήρας πάντων.

Όσοι έχετε εντρυφήσει σε σιωνιστικές ‘χριστιανικές’ διδαχές αστοχήσατε ως προς την αγάπη.  Η προσευχή πάντων των βιβλικά αναγεννημένων χριστιανών είναι ο Χριστός να δώσει την ειρήνη Του και να φέρει σε μετάνοια κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως ράτσας ώστε να απολαύσει και αυτός την δωρεάν της αιωνίου ζωής.

Φεύγετε των θρησκειών και των αντιβιβλικών δοξασιών.

Χριστός η ζωή ημών

 << Επιστροφή στην Αρχική σελίδα